Ραφαέλα Προβίδα: O επόμενος στόχος δεν είναι τίποτα λιγότερο από το χρυσό

 

* Εναν ακόμα τίτλο θα διεκδικήσει η ΕΑΛ στην τελική φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος βόλεϊ κορασίδων Κ-18

Του Άρη Γκουτρουμάνη

Η ΕΑΛ, πιστή στο ραντεβού της στη διεκδίκηση μεταλλίων σε αναπτυξιακό επίπεδο, θα δώσει το «παρών» και στη φετινή τελική φάση «Final-4» του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος βόλεϊ κορασίδων Κ-18, στην οποία μετέχουν, επίσης, οι Ακαδημία ΔΕΚΑ, Κύδων Χανίων και Ηλυσιακός.

Η λαρισινή ομάδα διατηρεί μία παράδοση που την κατατάσσει στην κορυφή σε συγκομιδή μεταλλίων από όλους τους συλλόγους της Ελλάδος. Συγκεκριμένα, μέχρι σήμερα οι ομάδες Κορασίδων (Κ-18) και Νεανίδων (Κ-20) της ΕΑΛ κατέκτησαν 28 πανελλήνια μετάλλια, ήτοι 10 χρυσά, 11 αργυρά και 7 χάλκινα.

Για την πρόκριση στην τελική φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος βόλεϊ κορασίδων Κ-18, αλλά και τους στόχους της ΕΑΛ στο φετινό «Final-4», μίλησε στην «Ε» η ακραία της λαρισινής ομάδας Ραφαέλα Προβίδα, λέγοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Είμαι πολύ χαρούμενη για την πρόκρισή μας στην τελική φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος. Με την έναρξη της νέας χρονιάς η ομάδα των κορασίδων ανασυστάθηκε σε μεγάλο ποσοστό και ήταν ένα στοίχημα για όλες μας να «βρεθούμε» και να λειτουργήσουμε αποτελεσματικά.

Ξέραμε η καθεμία τις ατομικές μας δυνατότητες και το μόνο που έμενε ήταν η συνεργασία. Με την καθοδήγηση του προπονητή μας και την αμέριστη στήριξη της διοίκησης, δουλέψαμε σκληρά, με κούραση, πόνους, ενώ έπρεπε να αντιμετωπίσουμε και τους σοβαρούς τραυματισμούς. Είχαμε ήττες, αλλά και πολλές νίκες, που μας έδιναν ώθηση για το επόμενο βήμα.

Παίξαμε με την ψυχή μας, δώσαμε το 100% σε κάθε παιχνίδι και τελικά καταφέραμε κάτι πολύ σημαντικό, να βρεθούμε στις 4 καλύτερες ομάδες της Ελλάδας, στο «Final 4». Είμαστε πολύ περήφανες για όσα πετύχαμε, αλλά δεν χαλαρώνουμε, γιατί ο επόμενος στόχος είναι μπροστά και δεν είναι τίποτα λιγότερο από το χρυσό».

ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΕΣ

Στο «Final 4» του Πρωταθλήματος βόλεϊ Παγκορασίδων Κεντρικής Ελλάδας προκρίθηκε η ΕΑΛ μετά τη νίκη με 3-1 σετ επί του Σπάρτακου.

ΕΑΛ (Γ. Ακριτίδης): Καραναστάση, Τζιούρα, Ντόντου, Μαγαλιού, Βαγενά, Πατσιαβούρα, Ζαπανιώτη (λ.), Καρβέλη, Τσακνάκη, Ζησοπούλου, Γουργιώτη (λ.), Γούρα.

Πηγή: Ελευθερία Λάρισας

* Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται θερμά συγχαρητήρια τόσο στη συμπατριώτισσά μας Ραφαέλα Προβίδα του Πέτρου όσο και σε ολόκληρη την ομάδα των κοριτσιών για τη μεγάλη επιτυχία τους. Μας κάνουν όλους υπερήφανους και πάμε για το Χρυσό!!! 

Θυσία ή εξουσία;

 

Του Χρήστου Γκουνέλα,

Παρότι βρισκόμαστε στην αρχή της τρίτης μετά Χριστόν χιλιετίας, η ανθρωπότητα δεν δείχνει να έχει διδαχτεί τίποτα από τη μακραίωνη ανθρώπινη ιστορία. Και για να κυριολεκτούμε, όχι τόσο η ανθρωπότητα στο σύνολό της αλλά οι επί το πλείστον ηγεσίες της. Ζούμε ίσως τα πιο ανασφαλή χρόνια της παγκόσμιας ιστορίας και αυτό οφείλεται στον φόβο των ηγετών. Δεν πρόκειται για έναν φόβο χωρίς όνομα αλλά συγκεκριμένα για τον φόβο του θανάτου ο οποίος περιέχει όλους τους επιμέρους φόβους. Ωστόσο, η συμπαντική ιστορία αλλά και αυτή η ανθρώπινη ιστορία βασίζονται πάνω στην εντελέχεια της θυσίας, της ζωής που πεθαίνει κενωτικά και αναγεννιέται, της θυσίας  η οποία είναι συνυφασμένη με την αγάπη και την ελευθερία. 

Στον αντίποδα της θυσίας κείται η εξουσία, η οποία ως τρόπος ερείδεται στον φόβο και τον εγκλωβισμό, συμπτώματα τα οποία χαρακτηρίζουν έντονα τη σύγχρονη τοπική και παγκόσμια κοινωνία μας. Είναι δηλωτικό το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η πολιτική δεν κινείται μόνο γύρω από την οικονομία αλλά έχει αποδυθεί και σε μία κούρσα εξοπλισμών. Ακόμη και αφοπλισμένα έως χθες κράτη όπως η Γερμανία έχουν αρχίσει να εξοπλίζονται. Οι δε ηγέτες Αμερικής και Ρωσίας απειλούν πλέον ανοιχτά, από την αρχή του ρωσοουκρανικού πολέμου, ο ένας τον άλλον (και όλους τους υπόλοιπους) με πυρηνικό πόλεμο. Καίτοι ο Πρόεδρος Τραμπ πολεμά το Ιράν λόγω της ανάπτυξης του πυρηνικού του προγράμματος, όπως διατείνεται. 

Είναι φανερό ειδικά στις μέρες μας ότι αυτός ο κόσμος ρέπει προς την αυτοκαταστροφή του. Ένας κόσμος χαοτικός με το δίκαιο του ισχυρότερου να βασιλεύει, χωρίς να υπάρχει καμία σοβαρή παρέμβαση θεσμικών οργάνων. Ενώ από την άλλη, η υποχώρηση θεωρείται αδυναμία και ο διάλογος όταν δεν είναι προσχηματικός καταλήγει σε εκατέρωθεν απειλές. Το μέλλον αναδύεται, εν τέλει, εξαιρετικά αβέβαιο και για τους… ισχυρούς. Πόσες αλαζονικές αυτοκρατορίες, άραγε, κατάπιε η ιστορία; 

Σε όλο αυτόν τον κυκεώνα η πατρίδα μας προσπαθεί να σταθεί όρθια. Αλλεπάλληλες  κρίσεις την δέρνουν αλύπητα. Κρίση θεσμών, οικονομική κρίση, κοινωνική κρίση εναλλάσσονται σε έναν φαύλο κύκλο ο οποίος δεν λέει να σταματήσει. Δυστυχώς καθημερινά αποδεικνύεται ότι η πολιτική και άλλες εξουσίες βρίσκονται σε ένα ατέρμονο τέλμα. Καμία εξουσία δεν μπορεί πλέον να εμπνεύσει γιατί ως τέτοια έχει απομακρυνθεί από τον λαό και γιατί απλά δεν θυσιάζεται για αυτόν. Άτομα (όχι πρόσωπα) εξουσίας τραγικά, φοβικά, ναρκισσευόμενα, υπερφίαλα. Ζούνε ξέχωρα από τον λαό, μακριά από τις πλατείες, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους χώρους εργασίας. Κλεισμένοι στο αποστειρωμένο περιβάλλον της αυλής και των αυλικών όταν δεν διαγκωνίζονται για μία (τουλάχιστον) φωτογραφία σε κάθε είδους εκδηλώσεις. Ο τρόπος πολιτείας τους εξαντλείται στους εξυπνακισμούς και τις φτηνές ατάκες.   

Σαφώς, ωστόσο, υπήρξαν και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις της ιστορίας οι οποίες δυστυχώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα, ως ήλιοι και όχι ως πυροτεχνήματα. Τι να πούμε για τον τρόπο ζωής αλλά και θανάτου προσωπικοτήτων όπως του Ιωάννη Χρυσοστόμου, του Μεγάλου Βασιλείου, του Ιωάννη Καποδίστρια, του Νικολάου Πλαστήρα;  Πριν λίγες ημέρες πέρασε ένας χρόνος που έφυγε από τη ζωή ο Χοσέ Μουχίκα, ο Ελ Πέπε του λαού, ο αγρότης και πολιτικός και διατελέσας Πρόεδρος της Ουρουγουάης (2010-2015). Ο τρόπος της πολιτείας αυτού του ανθρώπου έδειξε πραγματικά στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία για το ποιος χρειάζεται να είναι ο τρόπος του αληθινού ηγέτη. Αυτού του τρόπου που ο Χριστός περιγράφει με τη φράση: «Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος». Μία απόφαση ελευθερίας είναι. 

Πηγή εικόνας: fractalart.gr

"Ἐν Ὀλύμπῳ" - Τεύχος 37ο

 

Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του το τελευταίο τεύχος (37ο) του Ηλεκτρονικού Περιοδικού "Ἐν Ὀλύμπῳ". 

Το ηλεκτρονικό Περιοδικό "Ἐν Ὀλύμπῳ" είναι τριμηνιαία έκδοση του Δικτύου Καλλιτεχνών και Επιστημόνων για την Ανάπτυξη της Επαρχίας Ελασσόνας "Κέντρο τέχνης, λόγου και κοινωνικής δράσης".

Διευθύντρια Σύνταξης και Έκδοσης του Περιοδικού είναι η αεικίνητη συμπατριώτισσά μας εκπαιδευτικός Ελένη Μπλιούμη, συγγραφέας, MSc Δημιουργικής Γραφής & Λογοτεχνικής Συγγραφής. 

Πρόκειται για ένα Περιοδικό τομή για την ιστορία, την έρευνα και τον πολιτισμό.

Στη σχετική Ιστοσελίδα του περιοδικού είναι δυνατόν να διαβάσετε όχι μόνο τα αξιόλογα άρθρα του τελευταίου τεύχους, αλλά και να αναζητήσετε και να διαβάσετε όλα τα προηγούμενα τεύχη. 

Ευχόμαστε ολόψυχα να είναι καλοτάξιδο και αυτό το τεύχος του περιοδικού και καλή δύναμη σε όλους τους συντελεστές του. 

Δείτε τα περιεχόμενα του 37ου Τεύχους: 

Δείτε την Ιστοσελίδα του Περιοδικού πατώντας ΕΔΩ.

Διαβάστε το τελευταίο τεύχος πατώντας ΕΔΩ.

Ο Θοδωρής Λάλος στο Anatolia University

 

Ο συμπατριώτης μας Θοδωρής Λάλος θα βρίσκεται με τη νέα ατομική του έκθεση με τίτλο "Seven moons afar" στη Bissell Library του Anatolia University στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Θα εκτίθενται 19 ζωγραφικά έργα και τρία γλυπτά, τα οποία σας περιμένουν στον επάνω όροφο της βιβλιοθήκης. Πρόκειται για μία Έκθεση με Μορφές Ελλήνων ποιητών που συνομιλούν με το σήμερα. 

Διάρκεια της έκθεσης: Από 6 Μαΐου μέχρι τις 16 Ιουνίου 2026.

Δευτέρα - Πέμπτη: 09:30 – 20:00. Παρασκευή: 09:30 – 18:00. 

Σάββατο - Κυριακή: Κλειστά

* Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται καλή επιτυχία στον συμπατριώτη μας Θοδωρή Λάλο και σε αυτήν την εμπνευσμένη εικαστική του έκθεση. 

Πρωτομαγιά στη φύση της Κρανιάς (ΦΩΤΟ)

 

Με αφορμή τον σημερινό εορτασμό της Πρωτομαγιάς δημοσιεύουμε δεκάδες όμορφες φωτογραφίες από τη φύση της Κρανιάς και στιγμές των ανθρώπων μαζί της.

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του "Ιστολογίου Κρανέας Ελασσόνας" και από το προσωπικό αρχείο δεκάδων φίλων και συμπατριωτών μας τις οποίες κατά καιρούς απέστειλαν στο Ιστολόγιο.

Ας κάνουμε λοιπόν μια μεγάλη βόλτα στη φύση της Κρανιάς και ας απολαύσουμε την πολυμορφία της.

Καλό μήνα! Υγεία και χαρά σε όλες και όλους!

Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό άλμπουμ: 

"Οδός αναπαύσεως....Τέρμα Αϊ-Γιάννη"

 

Για τη θεία Βικτωρία

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και συναισθηματικής φόρτισης τελέστηκε το απόγευμα της Κυριακής των “Μυροφόρων”, στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου Κρανέας η εξόδιος ακολουθία της μακαριστής Βικτωρίας Πουρνάρα.

Η μεταστάσα ήταν πλούσια σε πίστη και ευσέβεια στην εκκλησία, τον Χριστό και τον Άγιο Δημήτριο. Αν και ολιγογράμματη ήταν απλή στους τρόπους, ταπεινή στην καρδιά αλλά γεμάτη αγάπη και συμπάθεια για τους ανήμπορους και τους αναγκεμένους. Διέθετε πηγαία φυσικά χαρίσματα και ιδίως ανεξικακία και απέραντη καλοσύνη.

Με μειλίχιο ύφος, χαμόγελο που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή, ματιά που σε διάβαζε λες και σε περνούσε αξονική τομογραφία, ανήσυχος χαρακτήρας και ανένταχτο πνεύμα, δυναμική, δραστήρια αεικίνητη και ακούραστη. Άτομο ανιδιοτελούς προσφοράς που συνέχιζε να τιμά μέχρι τα τελευταία της, έμπλεη χαράς, κοινωνικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις συγγενών, φίλων και συγχωριανών. Αρχόντισσα με ήθος χωρίς ματαιοδοξία, με ψυχή μικρού παιδιού και συνάμα πνεύμα μεγάλης ευφυίας και αντίληψης μέχρι τη στερνή της ώρα. Ποτέ δεν έθιξε κανέναν και με οποιοδήποτε τρόπο. Η αγκαλιά της μεγάλη...πρόσφερε απλόχερα αγάπη, στοργή και φροντίδα και στήριξε τόσο τα πεθερικά της και τον σύζυγό της, που έχασε νωρίς, όσο και τα αγαπημένα της παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα. Σ’ αυτή τη γαλήνια πορεία προς την Ουράνια Βασιλεία, είναι σίγουρο πως τη συνόδευσε ο Άγιος Δημήτριος που τόσο πολύ αγάπησε καρδιακά και πιστά και την έφτασε μέχρι το τέρμα για να συναντήσει τα αγαπημένα της πρόσωπα, σύζυγο, γαμπρό, γονείς, αδέρφια, ξαδέρφια και όλους τους μακαριστούς συγχωριανούς της...

Αιωνία σου η μνήμη! Ας είναι ελαφρύ το χώμα του Αϊ- Γιάννη που σε σκεπάζει!

Χριστός Ανέστη!!!

Ο ανιψιός σου Κων/νος Γ. Κατσαρός, Κοζάνη

"Έφυγε" η γιαγιά Βικτωρία

 

"Έφυγε" πριν λίγες ημέρες για το αιώνιο ταξίδι η συμπατριώτισσά μας, η γιαγιά η Βικτωρία Πουρνάρα σύζυγος Βασιλείου Πουρνάρα, το γένος Παπαευθυμίου. Η γιαγιά η Βικτωρία υπήρξε μία ευλογημένη γυναίκα που παρόλες τις αντιξοότητες της ζωής, πάλεψε γενναία και είχε την ευτυχία να δει και να καμαρώσει μία μεγάλη οικογένεια από παιδιά, εγγόνια και προεγγόνια. 

Η γιαγιά Βικτωρία θα μας μείνει αξέχαστη για την ευγένειά της, το ήθος της και εν γένει την καλοσύνη της. Για εμάς που είχαμε την ευλογία να ζούμε στην ίδια γειτονιά με τη γιαγιά τη Βικτωρία θα μας λείψει σίγουρα παραπάνω γιατί μεγαλώσαμε από μικρά παιδιά ακόμη, με τις ιστορίες και τα τραγούδια της τα οποία τραγουδούσε τόσο ωραία με τη γλυκιά της φωνή. Πάντα μας καλωσόριζε και πάντα μας ξεπροβοδούσε. Η ενσάρκωση της Ελληνίδας γιαγιάς. 

Παιδί του πολέμου, από αυτά που δεν πρόλαβαν να ζήσουν την παιδική ηλικία, από αυτά που μεγάλωσαν νωρίς και δεν πήγαν καλά - καλά τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Υπήρξε, ωστόσο, μία αστείρευτη πηγή λαϊκής σοφίας την οποία εξέφραζε με απαράμιλλο τρόπο σχεδόν μέχρι την τελευταία της πνοή. Θα τη θυμάμαι πάντα με πόση πίστη άναβε το καντηλάκι της έξω από το σπίτι της για να φυλάει ο άγιος Δημήτριος και η Παναγία, όπως έλεγε, όχι μόνο το σπίτι της και τη γειτονιά και όλο το χωριό άλλα και όλο τον κόσμο. 

Η παρέα των γιαγιάδων της γειτονιάς του χωριού μας λιγόστεψε κι άλλο... Όπως σε κάθε γειτονιά του χωριού μας... Όπως σε κάθε χωριό... Μία, μία έφυγαν για τη γειτονιά των αγγέλων. Σίγουρα θα συνεχίσουν τις ωραίες τους κουβέντες που δεν πρόλαβαν να τις τελειώσουν...

Πρόσφατα είχα μιλήσει με τον γιό της τον Βαγγέλη και μου είπε ότι η γιαγιά η Βικτωρία δεν ήταν καλά. Πίστευα ότι θα το ξεπερνούσε γιατί απέδειξε πολλές φορές στη ζωή της ότι ήταν παλικάρι... Όμως η γιαγιά είχε βάλει πλώρη για αλλού... 

Καλό Παράδεισο, γιαγιά Βικτωρία! Ο Θεός να σε αναπαύσει κοντά στον αγαπημένο σου σύζυγο Βασίλη τον οποίο έχασες νωρίς... Εμείς θα σε θυμόμαστε πάντα όπως σου αξίζει! Όπως ακριβώς σε ακούμε στο παρακάτω παραδοσιακό Κρανιώτικο τραγούδι που δημοσιεύσαμε πριν κάποια χρόνια. Αιωνία σου η μνήμη! Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια. 

Η συμπατριώτισσά μας Ηθοποιός και Β. Σκηνοθέτη Ευγενία Μιχάλη (ΦΩΤΟ)

 

Η Ευγενία Μιχάλη

Η συμπατριώτισσά μας ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη Ευγενία Μιχάλη μετά τις ακαδημαϊκές της σπουδές στη Θεατρολογία δραστηριοποιείται ενεργά και με ιδιαίτερη επιτυχία σε θεατρικές σκηνές της Λάρισας και της Νίκαιας. Παρότι είναι πολύ νέα σε ηλικία έχει παίξει σε πλειάδα θεατρικών έργων ενώ παράλληλα έχει σταθεί σκηνοθετικά στο πλευρό του καταξιωμένου Λαρισαίου σκηνοθέτη Άκυ Μητσούλη. 

Πρόσφατα συμμετείχε στο θεατρικό έργο "Έγκλημα στο Orient Express" της Αγκάθα Κρίστι. Το έργο ανέβηκε από το "Θεατρικό Εργαστήρι" του Δήμου Κιλελέρ στη σκηνή του Πολιτιστικού Κέντρου Νίκαιας Λάρισας σε τρείς παραστάσεις (με ελεύθερη είσοδο) σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Για τον μήνα Μάιο η Ευγενία θα συμμετάσχει στην Θεατρική Παράσταση της "Ενναλακτικής Σκηνής 2026" του Θεσσαλικού Θεάτρου "Το βάρος της πεταλούδας".

Ευχόμαστε ολόψυχα θερμά συγχαρητήρια στη συμπατριώτισσά μας ηθοποιό και βοηθό σκηνοθέτη Ευγενία Μιχάλη και να συνεχίζει πάντα τη δυναμική της πορεία στον κόσμο του Θεάτρου τον οποίο υπηρετεί τόσο με το μοναδικό της χάρισμα όσο και με αφοσίωση και επαγγελματισμό.

Ψηφιακά αθάνατοι ή αναστημένοι εκ νεκρών;

 

Από τον Χρήστο Γκουνέλα *

Ήδη πανηγυρίσαμε την εκ νεκρών Ανάσταση του Χριστού, ο οποίος πάτησε τον θάνατο με θάνατο. Η Ανάστασή Του ήταν και είναι για τους ακόλουθούς Του η απαρχή της δικής τους Ανάστασης, όχι όμως με μεταφυσικό τρόπο (μαγικά), αλλά μέσα από την άσκηση της προσωπικής τους ελευθερίας. Δεν είναι τυχαίο που ο Χριστός ζητάει από τους πιστούς (ελεύθερους ανθρώπους) -και όχι οπαδούς (εγκλωβισμένους)- να ακολουθήσουν ελεύθερα τον δρόμο του Σταυρού και να πατήσουν όπως και ο Ίδιος τον θάνατο με θάνατο. Η Ανάσταση και η αθανασία των ανθρώπων για τον Χριστό ενέχει και την προσωπική ευθύνη και απόφαση του καθενός ανθρώπου. Επιπλέον, ενέχει και την ελεύθερη εμπιστοσύνη στα λόγια και την πράξη του Χριστού. Δεν είναι, λοιπόν, δυνατόν να υπάρξει Ανάσταση και αιωνιότητα χωρίς ελευθερία. Το νόημα της κλήσης του Χριστού προς τον άνθρωπο είναι αυτός να είναι ελεύθερος τόσο από τη ζωή όσο και από τον θάνατο. Και αυτό γίνεται εν σχέσει.

ΕΝΑ ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΑΝΙΑΣ: «Λύκος άρπαξε παιδί»

 

Τα πασχαλιάτικα τραγούδια της Κρανιάς Ελασσόνας, που χορεύονται (όσο οι γυναίκες κρατούν το έθιμο) για 3 μέρες Πασχαλιάς και όλες τις Κυριακές μετά, από του Θωμά ως και Πεντηκοστής, «με τα ίδια πάντοτε τραγούδια… με αργό ρυθμό… τα πιο πολλά λυπητερά» [βλ. Ελ.Ε. Λάλος, Κρανιά-Ελασσόνας ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, έκδοση 1985 (η πιο σωστή έκδοση, κατ’ εμέ, σε σύγκριση με του 2007) σελ. 497, όπου όλοι οι στίχοι, ως σελ. 504]. Ο χορός συνηθίζεται έξω από την εκκλησιά του Άη Δημήτρη (το λεγόμενο προαύλιο) και τα τραγούδια είναι μια κιβωτός ιστορίας-πίστης λαϊκής και αυτογνωσίας.

Δήμος Ελασσόνας: Μήνυση κατά αγνώστων για τη θανάτωση σκύλων στην Κρανιά

 

Σε μήνυση κατά αγνώστων προχώρησε ο Δήμος Ελασσόνας με αφορμή τη θανάτωση τεσσάρων σκύλων στην Κρανέα Ελασσόνας. Πρόκειται για κατοικίδια και αδέσποτα.

Το αποτρόπαιο περιστατικό προκάλεσε την οργή των κατοίκων της περιοχής και του Δήμου Ελασσόνας που καλεί του πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά τις μετακινήσεις με τα ζώα τους, ενώ παράλληλα κινείται για το εντοπισμό των δραστών και την αποτροπή νέων περιστατικών.

Μιλώντας στην ΕΡΤ Λάρισας ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Ελασσόνας, Δημήτρης Τσιάτσικας, εξέφρασε την οργή του και προχώρησε στις διαδικασίες που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία.

“Καταδικάζουμε το γεγονός και συγχρόνως κινούμε τις διαδικασίες που προβλέπονται από τον νόμο για τον εντοπισμό του δράστη ή των δραστών που τοποθέτησαν φόλες, σκορπώντας τον θάνατο σε δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα”, τόνισε ο κ. Τσιάτσικας ο οποίος αναφέρθηκε στην προσπάθεια που κάνει ο Δήμος να εξαλείψει τέτοια φαινόμενα με την λειτουργία του νέου σύγχρονου καταφυγίου αδέσποτων ζώων συντροφιάς.

“Ελπίζω με την λειτουργία του νέου σύγχρονου καταφυγίου αδέσποτων ζώων συντροφιάς που κατασκευάζουμε μεταξύ Σταφανόβουνου και Αετοράχης, το οποίο θα είναι έτοιμο σε τρεις μήνες από σήμερα να λύσουμε πολλά προβλήματα με τα αδέσποτα”.

Πολιτικοί και Θρησκευτικότητα

 

Του Χρήστου Γκουνέλα, δρ Θεολογίας 

Ζούμε στην εποχή της εικόνας και δη της διαδικτυακής εικόνας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Πάντα η εικόνα έπαιζε σημαντικό ρόλο στη δημόσια ζωή των ανθρώπων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχει ταυτιστεί με την ίδια την ύπαρξη: Ό,τι φαίνεται υπάρχει, ό,τι δεν φαίνεται είναι ανύπαρκτο. 

Όπως είναι λογικό, οι πολιτικοί λόγω της άμεσης εμπλοκής τους με τον δημόσιο βίο χρησιμοποιούν τη δύναμη της εικόνας, τις περισσότερες φορές χωρίς μέτρο. Από αυτή την εργαλειοποίηση της εικόνας δεν έχει ξεφύγει και η εικόνα του «πιστού πολιτικού». Έτσι, για παράδειγμα τη Μεγάλη Εβδομάδα που πέρασε είδαμε και πάλι στους ναούς μας πολιτικούς να κουβαλάνε τον (εκλογικό τους) σταυρό, τον (εκλογικό τους) επί-τάφιο και ασφαλώς την (εκλογική τους) εικόνα προσδοκώντας την (εκλογική τους) Ανάσταση. Εδώ δεν υπάρχει δεξιά, αριστερά και κέντρο αφού οι περισσότεροι των πολιτικών, όπου κι αν ανήκουν ιδεολογικά, μεταχειρίζονται την εικόνα του καλού καγαθού πιστού. Σχεδόν πάντα στέκονται μπροστά στο πρώτο στασίδι ξεχνώντας το ευαγγελικό «οι πρώτοι έσονται έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι», ενώ δεν είναι λίγες οι φορές όπου Μητροπολίτες και ιερείς τους θυμιάζουν (κυριολεκτικά και μεταφορικά) καλωσορίζοντάς τους (sic) και ευχαριστώντας τους (sic) για την παρουσία τους στον ναό. 

Θα αντιτείνει κάποιος και τι, θα κρατάμε πλέον «πιστόμετρο»; Και ποίοι είμαστε εμείς οι οποίοι θα κρίνουμε τους άλλους και δη επιφανείς προσωπικότητες του δημόσιου βίου; Δίκιο θα έχει! Όντως δεν είμαστε κριτές. Σκεφτόμαστε ωστόσο πως ο Χριστός αν ερχόταν στον ναό θα στεκόταν στο τέλος, μαζί με τον Τελώνη, να μην τους βλέπει κανένας. Και αφού προσεύχονταν και για τον εχθρό τους το ίδιο θα έκαναν και στο σπίτι στη μοναξιά του εαυτού τους κρυφά από τα βλέμματα των ανθρώπων. Προσευχή της ουσίας και όχι των τύπων. 

Και εν τέλει πώς γίνεται με τόσους καλούς καγαθούς και πάνω από όλα πιστούς άρχοντες και πολίτες εν γένει (σαφώς και οι απλοί πολίτες δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών) να βιώνουμε καθημερινά μία σκληρή πραγματικότητα απόρροια της μεγάλης κρίσης θεσμών; Και οι θεσμοί είναι άνθρωποι και όταν γίνονται απρόσωποι σημαίνει ότι ήδη και οι άνθρωποι που τους απαρτίζουν είναι οι περισσότεροι εξ αυτών απρόσωποι. Δυστυχώς, εκ των πραγμάτων, η πολυετής κρίση στην πατρίδα μας δεν προσεγγίστηκε ως πνευματική ευκαιρία. Χάσαμε και χάνουμε την ουσία εμμένοντας σε «αδειανά πουκάμισα». Ας αφήσουμε όμως και πάλι τον Χριστό να μιλήσει, πίσω από το τελευταίο στασίδι: «…Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας…».

Η επιστροφή της Παναγίας στην Κρανιά (ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ)

 

Εικόνες και βίντεο από τη φετινή επιστροφή της εικόνας της Παναγίας από το ξωκλήσι της στο Φαράγγι της Χράπας στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κρανιά.

Η Αναστάσιμη Χαρά όπως δηλώνεται μέσα από τα τραγούδια και τους χορούς των γυναικών του χωριού μας. Ταπεινά και αρχοντικά όπως ταιριάζει στη μεγάλη γιορτή της Ανάστασης. 

Χρίστος Ανέστη! Χρόνια πολλά με αναστάσιμη χαρά μέσα μας και έξω μας! 

Τις φωτογραφίες και τα βίντεο μας απέστειλε η συμπατριώτισσά μας Βασιλεία.

1ο ΒΙΝΤΕΟ Χορός γυναικών

2ο ΒΙΝΤΕΟ Πομπή της Παναγίας

Η πομπή της Παναγίας προς το ξωκλήσι της (ΦΩΤΟ)

 

Μια σειρά φωτογραφιών από την αποψινή πομπή της εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής προς ξωκλήσι της Παναγίας στο Φαράγγι της Χράπας.

Αποστολή φωτογραφιών: Γιώργος Ι. Μπαλής

Η ιστορία της Παναγίας στο φαράγγι της Χράπας στην Κρανιά (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)

 

Το ξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής (Παναγίας) στο φαράγγι της Χράπας στην Κρανιά Ελασσόνας είναι απομεινάρι ενός πολύ παλιού μικρού μοναστηριού. Μια παλιά επιγραφή η οποία υπήρχε εντός του ναού ανέγραφε ότι ο ναός ανακαινίσθηκε από τους μοναχούς Μανασσή και Παρθένιο στις 15 Μαΐου κατά το έτος 960 μ.Χ. Επομένως η ημερομηνία ιδρύσεως του μικρού μοναστηριού είναι πιθανόν να είναι αρκετά πιο παλιά. Μέχρι τα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα σώζονταν σε καλή κατάσταση και οι παλιές τοιχογραφίες.

Κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας η μονή φιλοξενούσε κλεφταρματολούς της περιοχής. Είναι δε πιθανόν να λειτούργησε και ως κρυφό σχολειό. Λέγεται ότι κλέφτες είχαν κλέψει την κόρη ενός Τούρκου αξιωματούχου από την περιοχή της Κατερίνης και την έφεραν να την κρύψουν σε μια παρακείμενη σπηλιά του μοναστηριού. Τουρκικό όμως απόσπασμα έφτασε στην περιοχή και έκαψε το μοναστήρι, αφού προηγουμένως ελευθέρωσε την Τουρκοπούλα. Το σημερινό ξωκλήσι είναι ό,τι απέμεινε από την καταστροφή που προκάλεσαν οι Τούρκοι. 

Τα Χορευτικά της "Ξηροκρανιάς" στις Εκδηλώσεις στην Κρανιά (ΦΩΤΟ)

 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΑΝΙΩΤΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ Η " ΞΗΡΟΚΡΑΝΙΑ", πιστός στις παραδόσεις, συμμετείχε στο αγαπημένο μας χωριό, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στις: ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 2026 με τα παιδικά και εφηβικά χορευτικά τμήματα υπό την καθοδήγηση της χοροδιδασκάλας μας Λίτσας Στατήρη.

Ευχαριστούμε τον ΜΕΣΚΕ και την Δ. Κοινότητα Κρανέας για την διοργάνωση και φιλοξενία.

Επίσης συγχαίρουμε τις γυναίκες του χορευτικού της Κρανιάς για την όμορφη παρουσία τους.

Το Δ.Σ. του συλλόγου μας εύχεται Χρόνια πολλά σε όλους τους απανταχού Κρανιώτες και Κρανιώτισσες!!

Σωτήρης Γκονέλας

Ακολουθούν οι σχετικές φωτογραφίες από τον Σωτήρη Γκονέλα:

Πασχάλιες ευχές Ιστολογίου (2026)

"...Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι.

Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.

Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος..." (Απόσπασμα από τον Κατηχητικό λόγο του Ιωάννου του Χρυσοστόμου).

Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά στους/στις απανταχού συμπατριώτες/τισσες και φίλους/φίλες της Κρανιάς. Το αναστάσιμο φως να φωτίζει τις καρδιές των ανθρώπων.

Η φωτογραφία είναι από τη χθεσινή μετάδοση του Αγίου Φωτός στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Κρανιάς.

Φωτογραφία: Μαρία Μαλανδρή.

 

Ευχές Ιστολογίου - Πάσχα 2026

 

Το ανέσπερο αναστάσιμο φως να φωτίσει τις καρδιές των ανθρώπων για την αγάπη και την πολύτιμη ειρήνη.

Καλή Ανάσταση στους/στις απανταχού συμπατριώτες/τισσες και φίλους/ες της Κρανιάς.

Πολιτιστικές Εκδηλώσεις στην Κρανιά - "Πάσχα 2026"

 

Έρως Θεού άχρι θανάτου

 

Γράφει ο Χρήστος Γκουνέλας*

Στο ερώτημα γιατί σταυρώθηκε ο Χριστός προσπάθησαν να απαντήσουν τόσο θεολόγοι και φιλόσοφοι όσο και απλοί πιστοί ή μη. Άλλοι λοιπόν μίλησαν για ανάγκη ικανοποίησης της θείας Δικαιοσύνης, η οποία προσβλήθηκε από τους πρωτόπλαστους. Άλλοι πάλι ότι διά της σταύρωσης άνοιξε ο δρόμος της λύτρωσης και της επανόρθωσης ένεκα του αμαρτήματος του Αδάμ και της Εύας. Πάντως, είτε έτσι είτε αλλιώς πρόκειται για προοπτικές οι οποίες εστιάζουν στην προπατορική αμαρτία και εκ των πραγμάτων καταλήγουν σε ενοχικές και δικανικές προτάσεις.

Υπάρχει, όμως, και μία άλλη προοπτική, αυτή του θείου Έρωτα για τον άνθρωπο και την κτίση. Ο Χριστός σταυρώνεται επειδή η αγάπη είναι πάντα θυσιαστική, με το έσχατο σημείο της να είναι ο θάνατος. Ο Χριστός δε σταυρώνεται και ανασταίνεται για να δείξει τη δύναμή Του, αλλά για να φανερώσει ότι Αυτός είναι ο δρόμος της αγάπης: η συνύπαρξη του Σταυρού και της Ανάστασης. Ακόμη και στη Δεύτερη Παρουσία Του θα προηγηθεί το τρόπαιο του Σταυρού (Κύριλλος Ιεροσολύμων) και θα ακολουθήσει ο Βασιλιάς με τα σημάδια των καρφιών πάνω Του. Για βασιλικό στέμμα θα έχει το ακάνθινο στεφάνι Του και αντί για δαχτυλίδια τις πληγές Του. Παράδοξο θέαμα. Γι’ αυτό θα το ζήσουν μόνο οι τρελοί (άγιοι και μη), όπως και οι αμαρτωλοί («πόρνες και τελώνες»).

Οι υποκριτές θα μείνουν έξω του νυμφώνος (νυφικό δωμάτιο) Χριστού, ως μη γνωρίζοντες από έρωτα επειδή οι ίδιοι δε θέλησαν να Τον γνωρίσουν.

Η παράδοση του Χριστού πάνω στον Σταυρό είναι η έσχατη ελεύθερη ερωτική Του πράξη για τον Θεό, τον άνθρωπο και ολάκερη την κτίση. Ενώθηκε («προσηλώθη») ως ερωτευμένος («Νυμφίος») με τον Σταυρό Του. Γυμνός πάνω στον σταυρό, όπως στον έρωτα («Ὁ ἐμὸς ἔρως ἐσταύρωται…», Ιγνάτιος ο Θεοφόρος). Χωρίς Θεό («ἵνα τί με ἐγκατέλειπες;»), χωρίς ανθρώπους, χωρίς είδωλα και ψευδαισθήσεις, χωρίς εαυτό, χωρίς θέλημα («να γίνει όπως Εσύ θέλεις»), χωρίς ρούχα… Κρέμεται από τον σταυρό… Ερωτευμένος με τον Σταυρό Του παραδίνεται και χάνεται κυριολεκτικά στην αγκαλιά Του.

Ο ένας αγκαλιάζει τον άλλο: Χριστός και Σταυρός. Το όλα αγκαλιάζει το τίποτα και το τίποτα το όλα. Στην αγκαλιά του τίποτα που τα έχει όλα. Στην αγκαλιά του όλα που δεν έχει τίποτα. Ο Χριστός συναντά το τίποτα και ο Σταυρός το όλα. Χριστός και Σταυρός έγιναν ένα και ετέχθη η Ανάσταση.

Η κατάφαση του θανάτου είναι κατάφαση της ζωής. Η άρνηση της ζωής είναι άρνηση του θανάτου. Στον Σταυρό του Χριστού ο έρωτας και ο θάνατος διασταυρώνονται. Ο Χριστός πάνω στον σταυρό μας λυτρώνει επειδή μας δείχνει τον δρόμο της ελευθερίας.

Της ελευθερίας που προηγείται της αθανασίας. Είναι ελεύθερος, γι’ αυτό δεν τον κρατάει ούτε η ζωή ούτε ο θάνατος. Πεθαίνει ολόκληρος και πεθαίνει για όλους. Ζει ολόκληρος και ζει για όλους. Στον Σταυρό του Χριστού σταυρώνονται και πεθαίνουν περιληπτικά τόσο ο Πατέρας και το Άγιο Πνεύμα όσο και ο άνθρωπος και η κτίση ολόκληρη. Στη δε Ανάστασή Του ανασταίνονται όλοι και όλα. Τίποτα και κανένας δε μένει έξω από αυτόν τον έρωτα με τη ζωή και τον θάνατο.

* Ο Χρήστος Γκουνέλας

είναι δρ Συστηματικής Θεολογίας

Πηγή: Ελευθερία Λάρισας

Μύθοι, Τεχνητή Νοημοσύνη και Αθανασία

 

του Χρήστου Γκουνέλα,

PhD Συστηματικής Θεολογίας, MSc in Bioethics

 

Στην ανθρώπινη ιστορία, οι μύθοι συνυπάρχουν πολλές φορές με την ιστορική πραγματικότητα. Το ένα τροφοδοτεί το άλλο. Και τα δύο είναι αλληλοσυμπληρούμενα στοιχεία και εκ των πραγμάτων αναγκαία μεταξύ τους. Θα ήταν ερευνητικό λάθος αν προσπαθούσαμε να ξεκόψουμε το ένα από το άλλο ταυτίζοντας τον μύθο με το ψέμα και την ιστορία με την αλήθεια. 

Ήδη από τα πανάρχαια χρόνια η ιστορία συναντήθηκε με τους αρχέγονους μύθους. Πολλοί δε εξ αυτών συγκλίνουν στην ύβρι την οποία επιφέρει η γνώση στον άνθρωπο, ακολουθούμενη από τη νέμεσι και την τίσι των Θεών ή της φύσης. Δια της γνώσης, σύμφωνα με τους μύθους, ο άνθρωπος γνώρισε τον θάνατο, τον πόνο, την ασθένεια και τα γηρατειά. Δια της γνώσης, επίσης, απομακρύνθηκε από τους Θεούς και τη φύση ακολουθώντας τον δικό του δρόμο: της γνώσης η οποία θεοποιεί αλλά και δαιμονοποιεί, «του καλού και του κακού».

Στην Παλαιά Διαθήκη ειδικότερα, ο άνθρωπος προσωποποιημένος από τον Αδάμ και την Εύα δοκιμάζει τον καρπό από «το δέντρο της γνώσης του καλού και κακού» σπάζοντας τα όρια που του έθεσε ο Θεός και έτσι απομακρύνεται από τον «παράδεισο» με άμεση συνέπεια τη γνώση του θανάτου, του πόνου και του κάματου που επιφέρει η καλλιέργεια της γης. Ο αρχέγονος μύθος της Παλαιάς Διαθήκης και η Αγροτική Επανάσταση φαίνεται, κατά τη γνώμη μας, να συμπλέκονται. Ο άνθρωπος δια της πρώτης μεγάλης Επανάστασης στην ιστορία του γίνεται από καρποσυλλέκτης καλλιεργητής της γης. 

Χειροθεσίες κληρικών στην Κρανιά (ΦΩΤΟ)

 

Με μια ιδιαίτερα συγκινητική τελετή ολοκληρώθηκαν οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί της Σαρακοστής στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, στην Κρανιά Ελασσόνας. 

Η φετινή ακολουθία είχε ξεχωριστό χαρακτήρα για την περιοχή της Ελασσόνας, καθώς η τοπική Εκκλησία τίμησε δύο δραστήριους κληρικούς που βρίσκονται καθημερινά στο πλευρό των πιστών.

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, πραγματοποιήθηκαν οι χειροθεσίες δύο ιερέων στους οποίους απονεμήθηκαν τιμητικά οφφίκια. Συγκεκριμένα, ο πατέρας Σπυρίδων Σταμούλης, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Κρανέας, χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης και ο πατέρας Ευάγγελος Χαράμης, πρώην εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Κρανέας, Πρωτοπρεσβύτερος, ως αναγνώριση του ήθους, της συνεπούς διακονίας και της σημαντικής προσφοράς τους τοπική κοινωνία.

Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης αναφέρθηκε με θερμά λόγια στους δύο κληρικούς, υπογραμμίζοντας ότι οι νέοι τίτλοι δεν αποτελούν απλά μια επιβράβευση, αλλά μια κλήση για ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη και προσφορά στον άνθρωπο. Τόνισε τη σημασία της ταπεινότητας και της θυσιαστικής αγάπης που πρέπει να χαρακτηρίζει τον ιερέα, ειδικά στις δύσκολες εποχές που διανύουμε. Παράλληλα, κάλεσε τους πιστούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα της μετανοίας και της πνευματικής εγρήγορσης, καθώς η Εκκλησία εισέρχεται στην κορύφωση του Θείου Δράματος.

Ο ναός ήταν γεμάτος από κόσμο για να τιμήσει τους δύο ιερείς. Η στιγμή που ακούστηκε το «Άξιος» από το πλήθος ήταν η πιο φορτισμένη της βραδιάς, επιβεβαιώνοντας τον σεβασμό και την αγάπη που τρέφουν οι κάτοικοι προς το πρόσωπό τους.

Με αυτή την κατανυκτική ατμόσφαιρα και το ελπιδοφόρο μήνυμα του Μητροπολίτη, οι πιστοί της Κρανιάς και ολόκληρης της Ελασσόνας εισέρχονται πλέον στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, οδεύοντας με κατάνυξη προς το Πάσχα.

Κείμενο: Ανδρέας Νικούλης.  Φωτογραφίες: Δημήτρης Καραγιάννης. 

Πηγή: elassona884.gr/

* Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται στον τέως εφημέριο του χωριού μας π. Ευάγγελο Χαραμή να είναι υγιής και να είναι καλά και ξεκούραστα τα χρόνια της σύνταξής του. 

Στον π. Σπυρίδωνα Σταμούλη ευχόμαστε να είναι υγιής και να συνεχίζει με τον ίδιο ζήλο, όπως έως τώρα, το ποιμαντικό του έργο προς δόξα Θεού και ωφέλεια ανθρώπων. Άξιοι! 

Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες:

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η 25η Μαρτίου στην Κρανιά (ΦΩΤΟ)

 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και καλό καιρό εορτάστηκε σήμερα στο χωριό μας η διπλή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821. Το πρωί τελέστηκε στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου η Πανηγυρική θεία Λειτουργία από τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Παλαιοκαρυάς π. Νεκτάριο και τους εφημέριους του χωριού μας ενώ ακολούθησε και η Δοξολογία για την Εθνική Επέτειο. Στη συνέχεια στην κεντρική πλατεία του χωριού τελέστηκε η επιμνημόσυνη δέηση, έγινε η κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο και εκφωνήθηκε ο πανηγυρικός της ημέρας. Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με τη διεξαγωγή της παρέλασης των μαθητών και μαθητριών των σχολείων του χωριού μας.  

Χρόνια Πολλά στους απανταχού συμπατριώτες/τισσες και φίλους/ες της Κρανιάς. Χρόνια Πολλά στην Πατρίδα μας! 

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι του Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Κρανέας Νικόλαου Γκουνέλα. 

Στην Τρίπολη η Χορωδία Κρανιωτών Λάρισας (ΦΩΤΟ)

 

Δελτίο Τύπου

Στην ιστορική πόλη της Πελοποννήσου την Τρίπολη, ταξίδεψε η Μικτή Χορωδία του Συλλόγου Κρανιωτών Λάρισας «Η ξηροκρανιά» το περασμένο Σαββατοκύριακο 14-15 Μαρτίου 2026. Η Χορωδία έλαβε μέρος, μετά από πρόσκληση, στο 7ο Πανελλήνιο Χορωδιακό Φεστιβάλ του ΠΑΝΟΣ, μια από τις μεγαλύτερες ετήσιες χορωδιακές συναντήσεις σε πανελλήνιο επίπεδο στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας. Το φεστιβάλ συνδιοργάνωσαν η Χορωδία Τρίπολης, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, ο Δήμος Τρίπολης και το Επιμελητήριο Αρκαδίας και πραγματοποιήθηκε στο επιβλητικό Μαλλιαροπούλειο Θέατρο στο ιστορικό κέντρο της πόλης.

Συμμετείχαν συνολικά εβδομήντα (70) αξιόλογα χορωδιακά σύνολα από την Ελλάδα και την Κύπρο με πολλές παράλληλες μουσικές εκδηλώσεις και διαλέξεις διάρκειας δύο εβδομάδων. Η φετινή διοργάνωση ήταν αφιερωμένη στην πλούσια δημοτική και παραδοσιακή ελληνική μουσική.

Η Μικτή Χορωδία Κρανιωτών Λάρισας παρουσίασε σε τετράφωνη επεξεργασία a capella και συνοδεία πιάνου ένα απαιτητικό πρόγραμμα με παραδοσιακά τραγούδια της Θεσσαλίας, της Αν. Ρωμυλίας και της Κάτω Ιταλίας (magna Grecia) καθώς και συνθέσεις Ελλήνων μουσουργών. Για την απόδοση της χειροκροτήθηκε θερμά από όλους τους παραβρισκόμενους και απέσπασε κολακευτικά σχόλια.

Στο πιάνο συνόδευσε η κ Εύη Πολύζου. Τη διδασκαλία και διεύθυνση της χορωδίας είχε ο μαέστρος Κωνσταντίνος Μάτης. Κατά την ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων ο πρόεδρος του συλλόγου κ. Λάμπρος Γκονέλας συνεχάρη τους διοργανωτές και ευχαρίστησε για την πρόσκληση και τη φιλοξενία.

Κατά τη διάρκεια της διήμερης παραμονής τους στην Πελοπόννησο τα μέλη της 48μελούς αποστολής έτυχαν ιδιαίτερης φιλοξενίας και ξενάγησης στο αρχαίο θέατρο της Μεγαλόπολης και το αρχοντικό χωριό Λεοντάρι από τον μαέστρο της Δημοτικής Χορωδίας Μεγαλόπολης κ. Στάθη Αναγνώστου.

Το πρωινό της Κυριακής επισκέφθηκαν την Ιερά Μονή Βαρσών Αρκαδίας, όπου ο Ηγούμενος Αρχιμανδρίτης Μελχισεδέκ Γαλάνης (με καταγωγή από την Κρανέα Ελασσόνας) τους υποδέχθηκε θερμά και τους ξενάγησε στους χώρους της ιστορικής μονής. Ως ανταπόδοση της ευλογίας και της φιλοξενίας η χορωδοί ψάλανε αποσπάσματα από τη Θεία Λειτουργία και δημοτικά τραγούδια ενώπιον του ηγουμένου και των πατέρων στον προαύλιο χώρο του καθολικού της μονής.

Επίσης ξεναγήθηκαν στον Αρχαιολογικό χώρο, το μουσείο της Κορίνθου, τον Ισθμό και είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στο λιμάνι και το κέντρο της πόλης, εκμεταλλευόμενοι τις άριστες ανοιξιάτικες καιρικές συνθήκες της περιοχής.

Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες: 

Χορός στην Κρανιά το 1927! (ΦΩΤΟ)

 

Ο συμπατριώτης μας Βαγγέλης Β. Πουρνάρας μάς απέστειλε την παρακάτω φωτογραφία από την εφημερίδα των Μαυρελιτών, η οποία εικονίζει χορό των Κρανιωτών το 1927.

Ο Βαγγέλης μαζί με την αποστολή της φωτογραφίας σημειώνει: "Την φωτογραφία μου την παραχώρησε, "ο ξεχωριστός φίλος και συνοδοιπόρος ταξιδευτής", καθηγητής Τάκης Θεοδωράκης από το Μαυρέλι, τον οποίο και ευχαριστώ θερμά".

Πρόκειται για μία φωτογραφία ντοκουμέντο για την ιστορία της Κρανιάς και ευχαριστούμε θερμά τόσο τον Βαγγέλη Πουρνάρα όσο και τον Τάκη Θεοδωράκη που μας έκαναν κοινωνούς της. 

* Η αναδημοσίευση της παραπάνω φωτογραφίας με το κείμενο από την εφημερίδα των Μαυρελιτών προκάλεσε μία δημόσια συζήτηση την οποία ξεκίνησε στη σελίδα του Ιστολογίου στο Facebook ο συμπατριώτης μας συγγραφέας και συνταξιούχος δημοσιογράφος Παύλος Λάλος.

Σας παραθέτουμε τη σχετική συζήτηση:

Κορυφαίος θαυμαστής

Παύλος Λάλος

Αγαπητέ Χρήστο, η αναδημοσίευση στο Ιστολόγιο ΚΡΑΝΕΑ της φωτογραφίας του 1927 από την εφημερίδα του Μαυρελίου βλέπω ότι ενθουσίασε δεκάδες αναγνώστες -(ακολούθους)- και κάποιες αναπαραγωγές. Θα μου επιτραπεί να καταθέσω τις παρατηρήσεις μου, με την πείρα των 74 σχεδόν χρόνων μου ως Κρανιώτης και ως συνταξιούχος δημοσιογράφος. Το πρώτο που είδα είναι η ενδυμασία (φουστάνια) των πολλών γυναικών που είναι πιασμένες χέρι χέρι και χορεύουν με κάποια παιδιά καθισμένα μπροστά τους, είναι μια στατική πόζα, με πολλούς άντρες πίσω αλλά και πλήθος, σε τοπίο με μεγάλα δένδρα. Δεύτερο μεγέθυνα το απόκομμα της εφημερίδας που έδωσε ο φίλος Μαυρελίτης στον Βαγγέλη Πουρνάρα (ΑΛΑΡΓΑ). Εκεί γράφει τη χειρόγραφη από όπισθεν ανάμνηση "Κρανιά χορός 1927", δεν γράφει ποια Κρανιά, και ξέρουμε ότι είναι πολλές (Γρεβενών, Αγράφων Βλαχοκρανιά, κλπ). Λέει ότι τη βρήκε στο Ίντερνετ. Με τη μεγέθυνση φάνηκε καθαρά ότι αριστερά πλήθος αντρών φορούν καπέλα -ψαθάκια όπως οι Αθηναίοι της τότε εποχής. Και ανάμεσα στα δέντρα άντρες πάλι φορούν ψαθάκια και τραγιάσκες άλλοι. Όλοι καλοντυμένοι. Οι γυναίκες έχουν υφασμάτινα φουστάνια, μοντέρνα -πρωτευουσιάνικα- για την εποχή του 1927. Εμείς από τότε την παλιώτερη γνωστή μας φωτο έχουμε τους μαθητές (Κρανιωτούλια) με τοπική φτωχική ενδυμασία, με τον δάσκαλό τους (Τρυφωνίδη; ) πλάτη στον τοίχο της παλιάς εκκλησιάς ΑγιοΔημήτρη και μετά το 1936 φωτο μαθητώνστο Σχολείο μας, με σεγκουνάκια φτωχικά & ξυπόλυτων (λόγω καραφτώχιας), τις έχεις δημοσιεύσει. Το 1927 οι Κρανιώτισσες δεν φορούσαν υφασμάτινα μοδάτα φουστάνια, μόνο οι δασκάλες σαν τη σύζυγο του Τρυφωνίδη, που έρχονταν στην Κρανιά να διδάξουν. Οι μεγαλύτερες είχαν την άσπρη μεσάλα για μαντήλα και σεγκούνι καθημερινό, η θειά μου Βαγγελή Σπαθάραινα το φορούσε και το 1955-60. Την όμορφη άσπρη (υφαντή) νυφιάτικη φορεσιά με ελαφρό σιγκούνι & πουκάμισο λεπτοϋφαντό, με κεντήδια κόκκινα την είχαν επίσημη, αυτή με περιγραφή στο βιβλίο του Λευτέρη Ε.Λάλου, που έκανε ο Σύλλογος Λάρισας για το χορευτικό. Αλλά μετά άρχισαν σταδιακά από πριν τον πόλεμο ίσως, να υφαίνουν τις "φούστες" με κατ'φίσιο γιορντάνι από το λαιμό ως τη μέση (το άνοιγμα με κουμπιά ή κόμσες (τις πουλούσε στο Παντοπωλείο ο πατέρας μου, και να τις ράβουν στο χωριό, ή με το χέρι ή με τις πρώτες ραφτομηχανές οι μοδίστρες. Το χρώμα του υφαντού ήταν με φυτικά συνήθως χρώματα, αλκίσιο (Άλικο), ή πράσινο ή λουλακί κλπ. Δεν ήταν και τόσο χαριτωμένο ρούχο (όπως η παλιώτερη -συγκούνι με π'κάμσο). Τέτοιες 2-3 φούστες είχε η αδερφή μου Χριστίνα και μετά που έβαλε υφασμάτινο φουστάνι μετά το 1960, λυπούνταν να τις χαλάσει. Οι δε Κρανιώτες είχαν υφαντά (από τις γυναίκες τους) σκούρα σιγκούνια αντρικά ως λίγο κάτω απ' το γόνατο & με άσπρη πουκαμίσα φαρδομάνικη, ενώ από κάτω άσπρο λεπτοϋφαντό σώβρακο ως τα παπούτσια-τσαρούχια, τα καλά για τις γιορτές και τα καθημερινά τα φθαρμένα σκίσια (από υφαντό σκουτί), χωρίς ψαθάκια στο κεφάλι που ήθελαν χρήματα να αγοραστούν. Γίνομαι επίμονα λεπτομερής στην περιγραφή για να δείξω ότι το 1927 δεν φορούσαν οι γυναίκες της Κρανιάς φουστάνια (πρωτευουσιάνικα) όταν χόρευαν κι όταν δεν χόρευαν. Και οι κρανιώτες δεν είχαν όμορφα σακάκια και γραβάτες. Τα δέντρα που μοιάζουν με του ΑηΛιά της Κρανιάς μη μας παρασύρουν τέτοια μέρη υπάρχουν κι αλλού. Καταλήγω λοιπόν με τις παρατηρήσεις μου: ότι ο χορός αυτός δεν είναι στην Κρανιά (μας) της Ελασσόνας, όπως κι αυτοί που είναι στη φωτο δεν είναι Κρανιώτισσες και Κρανιώτες. Είναι φωτο σε κάποια άλλη Κρανιά, το 1927 ναι, αλλά δεν έχει σχέση με το χωριό μας. Αυτός που πρώτα τη δημοσίευσε στη Μαυρελίτικη εφημερίδα , χωρίς να ξέρει αυτά τα παραπάνω, ή χωρίς να το βασανίσει, παρέσυρε και έφερε την δημοσίευση που οι Κρανιώτες αναπαράγουν με αναδημοσιεύσεις. Χρήστο, νομίζω ότι αν οι παρατηρήσεις μου στέκουν και με τη δική σου κρίση, ας γίνει διόρθωση, αποκατάσταση μιας πλάνης που ξεκίνησε από την εφημερίδα Μαυρελίου. Φιλικά Παύλος Λάλος (20-3-2026).

16 ώρ.

Απάντηση

Αποστολή μηνύματος

Απόκρυψη

Συντάκτης

Ιστολόγιο Κρανέας Ελασσόνας

Παύλος Λάλος Καλησπέρα, Παύλο. Καταρχάς σε ευχαριστούμε για τις σημαντικές και λεπτομερείς επισημάνσεις σου. Θα ήθελα ωστόσο να σε ρωτήσω, ως γνώστη της τοπικής μας ιστορίας, αν εκείνη την εποχή είχαν ανεπτυγμένες εμπορικές ή συγγενικές σχέσεις οι Κρανιώτες με τους Μαυρελιώτες, όπως αναφέρεται στο άρθρο της εφημερίδας των Μαυρελιωτών. Το ρωτάω αυτό μήπως αυτές οι σχέσεις των δύο χωριών ενίσχυσε την ιστορία της συγκεκριμένης φωτογραφίας. Να είσαι καλά! Καλό απόγευμα!

15 ώρ.

Απάντηση

Κορυφαίος θαυμαστής

Παύλος Λάλος

Ιστολόγιο Κρανέας Ελασσόνας Χρήστο, δεν θα πω άλλα για τη φωτο. Όσο αν υπήρχαν σχέσεις (γάμοι) υπήρχαν, με τα γύρω χωριά Γιαννωτά (όπου γνώρισα έναν ποιητή λαϊκό από μάνα Κρανιώτσα (σίϊ του Γληγόρη του ξυλουργού, αλλά και ποιο μακρινά ως την Πάδη Κοζάνης όπου π.χ. μια θεια χήρα Λάλου δευτεροπαντρεύτηκε παίρνοντας μαζί της και τον (γιο) Θύμιο Λάλο, που έζησε εκεί, με οικογένεια. ένας προπροππάπος μου Καραμάνης έδωσε σε γάμο 2 κόρες σε διπλανά χωριά, αλλά δεν ήξερε ούτε η μάνα μου που. Στο Λουτρό και Δεσκάτη έγιναν γάμοι, όπως με τον Παπαδή στο Λουτρό η θειά μου Μαρία Βλάχου, όμως αυτό λέγονταν ξενόχωρα και δεν ήταν συνηθισμένο. Δεν άκουσα (εγώ) για γάμο στο Μαυρέλη, ίσως να έγινε. Το Μοναστήρι της Παλιοκαρυάς το επισκέπτονταν Μαυρελίτες (υπάρχει ενθύμηση) ενώ ο ζυμωτής της Μονής πριν το 1930 ήταν από την Αχελινάδα- κοντά στο Μαυρέλι, που ήταν τσιφλίκι της Μονής Παλιοκαρυάς, ο δε προτελευταίος Ηγούμενος Διονύσιος Λάμαρης ήταν Δεσκατιώτης και έκανε δικαστήρια τους Κρανιώτες κτηνοτρόφους γιατί βοσκούσαν στα λιβάδια όπου σήμερα το Πεδίο Βολής. Καλό βράδι.

15 ώρ.

Απάντηση

Αποστολή μηνύματος

Απόκρυψη

ευαγγελια καρναβα

Αποκλείεται δεν είναι από κρανια δεσκατης γρεβενών έτσι ήταν τότε είναι από άλλο μέρος

16 ώρ.

Απάντηση

Αποστολή μηνύματος

Απόκρυψη

Θεσσαλικό Ημερολόγιο: Νέος Τόμος (89ος) - Περιεχόμενα

 

ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΚΟ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ 89ου ΤΟΜΟΥ 

ΝΤΑΣΙΟΣ ΦΩΤΗΣ, Οι επικράτειες των αρχαίων θεσσαλικών πόλεων 

SPRAWSKI SLAWOMIR, Σχόλια για τον Ακρίσιο, τον μυθικό ιδρυτή της Λάρισας

KAYAPINAR LEVENT – KAYAPINAR AYSE, Ο Γόλος (Βόλος) στην 

   οθωμανική απογραφή του 1521

ΓΟΥΛΟΥΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Είναι η Λάρισα η ανώνυμη πόλη  που αλώ- 

    θηκε από τον βούλγαρο ηγεμόνα Συμεών το 918 (Κεκαυμένος, κεφ. 33,  Διήγηση Γ΄);                                                                                              

ΚΛΗΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΘ., Το υπόμνημα εκλογής του επισκόπου Θαυμακού Συμεών στη Μονή της Πέτρας Καταφυγίου (Μάιος 1659)

ΣΠΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Κ., Φυλακισμένοι Θεσσαλοί μετά την επανάσταση του 1854 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΤΑΣΟΣ Γ., Η αγορά της Αιγάνης του Κάτω Ολύμπου από  τους κατοίκους της το έτος 1927

ΒΑΡΑΚΛΙΩΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΡΙΑΝΤ., Ο Απηλιώτης άνεμος και η κατα

στροφή  μεγάλου μέρους του περσικού στόλου στις ανατολικές ακτές  του Πηλίου τον Αύγουστο του 480 π.Χ.     

ΖΥΓΟΥΡΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Οι συγκοινωνίες στα Τρίκαλα την εποχή της ενσωμάτωσης στο ελληνικό κράτος (1881) 

ΤΑΤΣΙΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ, Η Παιδεία στην περιφέρεια της Αγιάς τους 18ο-19ο αιώνες 

ΣΤΕΦΑΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ, Πληροφορίες για τον οικισμό Αγία Τριά-δα  της Καρδίτσας    

ΣΠΑΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, Επίσκοποι των Σταγών της περιόδου 1537/1538-1808

ΤΖΕΛΛΑ ΣΟΦΙΑ, Το συμβόλαιο πώλησης του χωριού Γοργοβίτες του Πα-λαμά (1900)

   ΜΠΡΕΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΠ., Η διαμάχη Πορτινών  και Μπελε-τσιωτών  για το νερό του Πορταϊκού. Τα σύνορα των χωριών και η οριστική λύση  του θέματος   

ΜΠΑΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩ., Η συμμετοχή του Παναγιώτη Νικοτσάρα στον  Επαναστατημένο Όλυμπο

ΧΑΝΙΚΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αναδίφηση στα αρχεία της Μητροπόλεως 

   Τρίκκης

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Ο ζωγράφος Ιωάννης Στεργίου, ένας Καλλιτέχνης του 19ου αι. από το Κακοπλεύρι της Καλαμπάκας 

ΚΑΡΑΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜ., Η πρώτη απόπειρα πριν από 70 χρό-νια έκδοσης των απάντων του Ρήγα Βελεστινλή από τον Λέανδρο Βρα-νούση 

ΤΣΑΚΝΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, 14 έγγραφα από το αρχείο της Τσαρι-τσάνης   αναφερόμενα στις  μονές Αγ. Αθανασίου και Αγ. Δημητρίου (1804-  1847)     

ΚΑΛΟΥΣΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ., Τρικαλινά Σύμμεικτα ΝΣΤ΄ 

ΦΟΥΡΤΟΥΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, Εννιά ανέκδοτα έγγραφα του Τρικερίου από το αρχείο του δημάρχου Νικ. Φουρτούνα (1774-1844) 

ΜΥΛΩΝΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Τρία πωλητήρια έγγραφα από υον κώδικα 59 της Μονής Αγ. Βησσαρίωνα – Δουσίκου (1760-1784) 

ΜΑΓΑΛΙΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, Το έθιμο του ‘Λάζαρη’ στην ευρύτερη περιοχή  του Παλαμά της Καρδίτσας

ΒΟΥΖΑΞΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Προϊστορικές θέσεις στο νοτιοα-νατολικό άκρο της πεδιάδας της Καρδίτσας   

ΚΑΡΑΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, Δύο αγωνιστές του 1821. Ο Τρικαλινός Ευ στάθιος Παπαευθυμίου και ο Θεσσαλός Κώστας Μιχαήλ

ΑΓΓΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Κ., Η ‘Απιστία’ των Χριστιανών της Καρδί-τσας   και η απελευθέρωση του Φαναρίου (1404)

ΝΑΚΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚ., Το Βλαχογιάννι της Ελασσόνας την περίοδο 1506-1570, με βάση τρεις οθωμανικές απογραφές

ΤΖΟΥΜΕΡΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Ο ‘κατατρεγμός’ του μητροπολίτη Λαρί   σης Ανανία (1837-1853) από τους Χριστιανούς της επαρχίας του μέσα από ανέκδοτα έγγραφα

ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΔΗΜ., Έγγραφα του Ελληνόκαστρου των Τρικά-λων στο αρχείο του συμβολαιογράφου Νικ. Αγιόψυχου 

ΚΑΟΥΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, Άγνωστοι Πηλιορείτες αγωνιστές του 1821  

ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Φ., Διορισμοί και μεταθέσεις δασκάλων. Μέ-ρος τέταρτο. Διορισμοί και μεταθέσεις δασκάλων στον  νομό Μαγνησίας

ΠΟΥΛΙΑΝΙΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ, Ονοματεπώνυμα στου Πυργετό των Τρι-κάλων κατά την περίοδο 1911-1922  

ΡΕΧΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, Η υδροκίνηση στο Λιβάδι της Ελασσόνας. Οι νε-ρόμυ λοι του Τιτιρέτσιου - Καπρίνη

ΝΤΑΛΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ, Περιλήψεις των εγγράφων του αρχείου του συμβολαιογράφου της Λάρισας Αναστασίου Β. Φίλιου (11.11.1881 - 2.1.1887) 

ΡΟΥΣΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΙΦΙΓΈΝΕΙΑ, Λάρισα, Ο 

    κόσμος των εφημερίδων. Τρεις εφημερίδες με τίτλο Κήρυξ της πόλης

ΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘ., Η ‘Σιδηρά Δεκαετία’ (1912-1922) και οι ε-πιπτώ-

   σεις στο ανθρώπινο δυναμικό της Κάπουρνας Μαγνησίας   

ΠΛΗΘΑΡΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΠ. – ΝΑΚΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΝΙΚ., Από τα βοσκο   τόπια των Αγράφων στα χειμαδιά της Ακαρνανίας. Από το Πετροχώρι  στη Χρυσοβίτσα του Αστακού

ΚΑΤΣΑΡΑΣ ΝΙΚΟΣ ΙΩ., Πρωτοχρονιάτικα έθιμα στον οικισμό Σκο-πιά της Ελασσόνας    

   ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Κουδαρίτικα: Η διάλεκτος των Μαστόρων της Κρανιάς (ΒΙΝΤΕΟ)

 

Σύνταξη: Σμαρώ Παυλού

Ένα ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα από την περιοχή της Ελασσόνας είναι τα κουδαρίτικα, η διάλεκτος των μαστόρων της Κρανιάς, που στο πέρασμα των αιώνων αφομοιώθηκε από όλους τους κατοίκους του ορεινού χωριού και τους βοήθησε να αντεπεξέλθουν σε δύσκολες εποχές. Τα μαστόρικα της Κρανιάς διασώζονται από πρόσφατες εκδόσεις ντόπιων συγγραφέων αλλά και μέσα από τη συνέχιση της μουσικής παράδοσης.

Τα ” κουδαρίτικα ” διακρίνονται για τον συνθηματικό, αλλά και λαϊκότροπο χαρακτήρα τους. Για τα “μαστόρικα ” που είχαν αφομοιωθεί πλήρως στην καθημερινή γλωσσική επικοινωνία των Κρανιωτών και στο τοπικό τους γλωσσικό ιδίωμα, η πρώτη καταγραφή είχε γίνει από τον Λευτέρη Λάλο.

Μια μετάφραση του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα των Κρανιωτών, στο πλαίσιο πτυχιακής εργασίας, στάθηκε η αφορμή για μετάφραση του “Πλούτου ” του Αριστοφάνη στην λεγόμενη “ξηροκρανιώτικη ντοπιολαλιά ” από τον συγγραφέα, Γιώργο Μπαλή.

Η αγάπη του για την Κρανιά Ελασσόνας, τον οδήγησε στην έκδοση βιβλίου με τίτλο “Μάστοροι και Λαϊκή Αρχιτεκτονική της Ξηροκρανιάς-Κουδαρίτικα”, όπου καταγράφεται η συνθηματική γλώσσα που ονομάζεται τα “μαστόρικα “.

Το γλωσσικό ιδίωμα της Ξηροκρανιάς φαίνεται να επηρεάζεται δραστικά από την Θεσσαλική διάλεκτο και αναμφισβήτητα η καταγραφή του παρουσιάζει επιστημονικό ενδιαφέρον.

Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Μητρούσιας

Δείτε ολόκληρο το ρεπορτάζ και το βίντεο από την σελίδα της ΕΡΤ πατώντας εδώ: ΕΡΤnews.