Θυσία ή εξουσία;

 

Του Χρήστου Γκουνέλα,

Παρότι βρισκόμαστε στην αρχή της τρίτης μετά Χριστόν χιλιετίας, η ανθρωπότητα δεν δείχνει να έχει διδαχτεί τίποτα από τη μακραίωνη ανθρώπινη ιστορία. Και για να κυριολεκτούμε, όχι τόσο η ανθρωπότητα στο σύνολό της αλλά οι επί το πλείστον ηγεσίες της. Ζούμε ίσως τα πιο ανασφαλή χρόνια της παγκόσμιας ιστορίας και αυτό οφείλεται στον φόβο των ηγετών. Δεν πρόκειται για έναν φόβο χωρίς όνομα αλλά συγκεκριμένα για τον φόβο του θανάτου ο οποίος περιέχει όλους τους επιμέρους φόβους. Ωστόσο, η συμπαντική ιστορία αλλά και αυτή η ανθρώπινη ιστορία βασίζονται πάνω στην εντελέχεια της θυσίας, της ζωής που πεθαίνει κενωτικά και αναγεννιέται, της θυσίας  η οποία είναι συνυφασμένη με την αγάπη και την ελευθερία. 

Στον αντίποδα της θυσίας κείται η εξουσία, η οποία ως τρόπος ερείδεται στον φόβο και τον εγκλωβισμό, συμπτώματα τα οποία χαρακτηρίζουν έντονα τη σύγχρονη τοπική και παγκόσμια κοινωνία μας. Είναι δηλωτικό το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η πολιτική δεν κινείται μόνο γύρω από την οικονομία αλλά έχει αποδυθεί και σε μία κούρσα εξοπλισμών. Ακόμη και αφοπλισμένα έως χθες κράτη όπως η Γερμανία έχουν αρχίσει να εξοπλίζονται. Οι δε ηγέτες Αμερικής και Ρωσίας απειλούν πλέον ανοιχτά, από την αρχή του ρωσοουκρανικού πολέμου, ο ένας τον άλλον (και όλους τους υπόλοιπους) με πυρηνικό πόλεμο. Καίτοι ο Πρόεδρος Τραμπ πολεμά το Ιράν λόγω της ανάπτυξης του πυρηνικού του προγράμματος, όπως διατείνεται. 

Είναι φανερό ειδικά στις μέρες μας ότι αυτός ο κόσμος ρέπει προς την αυτοκαταστροφή του. Ένας κόσμος χαοτικός με το δίκαιο του ισχυρότερου να βασιλεύει, χωρίς να υπάρχει καμία σοβαρή παρέμβαση θεσμικών οργάνων. Ενώ από την άλλη, η υποχώρηση θεωρείται αδυναμία και ο διάλογος όταν δεν είναι προσχηματικός καταλήγει σε εκατέρωθεν απειλές. Το μέλλον αναδύεται, εν τέλει, εξαιρετικά αβέβαιο και για τους… ισχυρούς. Πόσες αλαζονικές αυτοκρατορίες, άραγε, κατάπιε η ιστορία; 

Σε όλο αυτόν τον κυκεώνα η πατρίδα μας προσπαθεί να σταθεί όρθια. Αλλεπάλληλες  κρίσεις την δέρνουν αλύπητα. Κρίση θεσμών, οικονομική κρίση, κοινωνική κρίση εναλλάσσονται σε έναν φαύλο κύκλο ο οποίος δεν λέει να σταματήσει. Δυστυχώς καθημερινά αποδεικνύεται ότι η πολιτική και άλλες εξουσίες βρίσκονται σε ένα ατέρμονο τέλμα. Καμία εξουσία δεν μπορεί πλέον να εμπνεύσει γιατί ως τέτοια έχει απομακρυνθεί από τον λαό και γιατί απλά δεν θυσιάζεται για αυτόν. Άτομα (όχι πρόσωπα) εξουσίας τραγικά, φοβικά, ναρκισσευόμενα, υπερφίαλα. Ζούνε ξέχωρα από τον λαό, μακριά από τις πλατείες, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους χώρους εργασίας. Κλεισμένοι στο αποστειρωμένο περιβάλλον της αυλής και των αυλικών όταν δεν διαγκωνίζονται για μία (τουλάχιστον) φωτογραφία σε κάθε είδους εκδηλώσεις. Ο τρόπος πολιτείας τους εξαντλείται στους εξυπνακισμούς και τις φτηνές ατάκες.   

Σαφώς, ωστόσο, υπήρξαν και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις της ιστορίας οι οποίες δυστυχώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα, ως ήλιοι και όχι ως πυροτεχνήματα. Τι να πούμε για τον τρόπο ζωής αλλά και θανάτου προσωπικοτήτων όπως του Ιωάννη Χρυσοστόμου, του Μεγάλου Βασιλείου, του Ιωάννη Καποδίστρια, του Νικολάου Πλαστήρα;  Πριν λίγες ημέρες πέρασε ένας χρόνος που έφυγε από τη ζωή ο Χοσέ Μουχίκα, ο Ελ Πέπε του λαού, ο αγρότης και πολιτικός και διατελέσας Πρόεδρος της Ουρουγουάης (2010-2015). Ο τρόπος της πολιτείας αυτού του ανθρώπου έδειξε πραγματικά στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία για το ποιος χρειάζεται να είναι ο τρόπος του αληθινού ηγέτη. Αυτού του τρόπου που ο Χριστός περιγράφει με τη φράση: «Εἴ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος». Μία απόφαση ελευθερίας είναι. 

Πηγή εικόνας: fractalart.gr

"Ἐν Ὀλύμπῳ" - Τεύχος 37ο

 

Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του το τελευταίο τεύχος (37ο) του Ηλεκτρονικού Περιοδικού "Ἐν Ὀλύμπῳ". 

Το ηλεκτρονικό Περιοδικό "Ἐν Ὀλύμπῳ" είναι τριμηνιαία έκδοση του Δικτύου Καλλιτεχνών και Επιστημόνων για την Ανάπτυξη της Επαρχίας Ελασσόνας "Κέντρο τέχνης, λόγου και κοινωνικής δράσης".

Διευθύντρια Σύνταξης και Έκδοσης του Περιοδικού είναι η αεικίνητη συμπατριώτισσά μας εκπαιδευτικός Ελένη Μπλιούμη, συγγραφέας, MSc Δημιουργικής Γραφής & Λογοτεχνικής Συγγραφής. 

Πρόκειται για ένα Περιοδικό τομή για την ιστορία, την έρευνα και τον πολιτισμό.

Στη σχετική Ιστοσελίδα του περιοδικού είναι δυνατόν να διαβάσετε όχι μόνο τα αξιόλογα άρθρα του τελευταίου τεύχους, αλλά και να αναζητήσετε και να διαβάσετε όλα τα προηγούμενα τεύχη. 

Ευχόμαστε ολόψυχα να είναι καλοτάξιδο και αυτό το τεύχος του περιοδικού και καλή δύναμη σε όλους τους συντελεστές του. 

Δείτε τα περιεχόμενα του 37ου Τεύχους: 

Δείτε την Ιστοσελίδα του Περιοδικού πατώντας ΕΔΩ.

Διαβάστε το τελευταίο τεύχος πατώντας ΕΔΩ.

Ο Θοδωρής Λάλος στο Anatolia University

 

Ο συμπατριώτης μας Θοδωρής Λάλος θα βρίσκεται με τη νέα ατομική του έκθεση με τίτλο "Seven moons afar" στη Bissell Library του Anatolia University στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.

Θα εκτίθενται 19 ζωγραφικά έργα και τρία γλυπτά, τα οποία σας περιμένουν στον επάνω όροφο της βιβλιοθήκης. Πρόκειται για μία Έκθεση με Μορφές Ελλήνων ποιητών που συνομιλούν με το σήμερα. 

Διάρκεια της έκθεσης: Από 6 Μαΐου μέχρι τις 16 Ιουνίου 2026.

Δευτέρα - Πέμπτη: 09:30 – 20:00. Παρασκευή: 09:30 – 18:00. 

Σάββατο - Κυριακή: Κλειστά

* Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται καλή επιτυχία στον συμπατριώτη μας Θοδωρή Λάλο και σε αυτήν την εμπνευσμένη εικαστική του έκθεση. 

Πρωτομαγιά στη φύση της Κρανιάς (ΦΩΤΟ)

 

Με αφορμή τον σημερινό εορτασμό της Πρωτομαγιάς δημοσιεύουμε δεκάδες όμορφες φωτογραφίες από τη φύση της Κρανιάς και στιγμές των ανθρώπων μαζί της.

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του "Ιστολογίου Κρανέας Ελασσόνας" και από το προσωπικό αρχείο δεκάδων φίλων και συμπατριωτών μας τις οποίες κατά καιρούς απέστειλαν στο Ιστολόγιο.

Ας κάνουμε λοιπόν μια μεγάλη βόλτα στη φύση της Κρανιάς και ας απολαύσουμε την πολυμορφία της.

Καλό μήνα! Υγεία και χαρά σε όλες και όλους!

Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό άλμπουμ: 

"Οδός αναπαύσεως....Τέρμα Αϊ-Γιάννη"

 

Για τη θεία Βικτωρία

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και συναισθηματικής φόρτισης τελέστηκε το απόγευμα της Κυριακής των “Μυροφόρων”, στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου Κρανέας η εξόδιος ακολουθία της μακαριστής Βικτωρίας Πουρνάρα.

Η μεταστάσα ήταν πλούσια σε πίστη και ευσέβεια στην εκκλησία, τον Χριστό και τον Άγιο Δημήτριο. Αν και ολιγογράμματη ήταν απλή στους τρόπους, ταπεινή στην καρδιά αλλά γεμάτη αγάπη και συμπάθεια για τους ανήμπορους και τους αναγκεμένους. Διέθετε πηγαία φυσικά χαρίσματα και ιδίως ανεξικακία και απέραντη καλοσύνη.

Με μειλίχιο ύφος, χαμόγελο που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή, ματιά που σε διάβαζε λες και σε περνούσε αξονική τομογραφία, ανήσυχος χαρακτήρας και ανένταχτο πνεύμα, δυναμική, δραστήρια αεικίνητη και ακούραστη. Άτομο ανιδιοτελούς προσφοράς που συνέχιζε να τιμά μέχρι τα τελευταία της, έμπλεη χαράς, κοινωνικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις συγγενών, φίλων και συγχωριανών. Αρχόντισσα με ήθος χωρίς ματαιοδοξία, με ψυχή μικρού παιδιού και συνάμα πνεύμα μεγάλης ευφυίας και αντίληψης μέχρι τη στερνή της ώρα. Ποτέ δεν έθιξε κανέναν και με οποιοδήποτε τρόπο. Η αγκαλιά της μεγάλη...πρόσφερε απλόχερα αγάπη, στοργή και φροντίδα και στήριξε τόσο τα πεθερικά της και τον σύζυγό της, που έχασε νωρίς, όσο και τα αγαπημένα της παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα. Σ’ αυτή τη γαλήνια πορεία προς την Ουράνια Βασιλεία, είναι σίγουρο πως τη συνόδευσε ο Άγιος Δημήτριος που τόσο πολύ αγάπησε καρδιακά και πιστά και την έφτασε μέχρι το τέρμα για να συναντήσει τα αγαπημένα της πρόσωπα, σύζυγο, γαμπρό, γονείς, αδέρφια, ξαδέρφια και όλους τους μακαριστούς συγχωριανούς της...

Αιωνία σου η μνήμη! Ας είναι ελαφρύ το χώμα του Αϊ- Γιάννη που σε σκεπάζει!

Χριστός Ανέστη!!!

Ο ανιψιός σου Κων/νος Γ. Κατσαρός, Κοζάνη

"Έφυγε" η γιαγιά Βικτωρία

 

"Έφυγε" πριν λίγες ημέρες για το αιώνιο ταξίδι η συμπατριώτισσά μας, η γιαγιά η Βικτωρία Πουρνάρα σύζυγος Βασιλείου Πουρνάρα, το γένος Παπαευθυμίου. Η γιαγιά η Βικτωρία υπήρξε μία ευλογημένη γυναίκα που παρόλες τις αντιξοότητες της ζωής, πάλεψε γενναία και είχε την ευτυχία να δει και να καμαρώσει μία μεγάλη οικογένεια από παιδιά, εγγόνια και προεγγόνια. 

Η γιαγιά Βικτωρία θα μας μείνει αξέχαστη για την ευγένειά της, το ήθος της και εν γένει την καλοσύνη της. Για εμάς που είχαμε την ευλογία να ζούμε στην ίδια γειτονιά με τη γιαγιά τη Βικτωρία θα μας λείψει σίγουρα παραπάνω γιατί μεγαλώσαμε από μικρά παιδιά ακόμη, με τις ιστορίες και τα τραγούδια της τα οποία τραγουδούσε τόσο ωραία με τη γλυκιά της φωνή. Πάντα μας καλωσόριζε και πάντα μας ξεπροβοδούσε. Η ενσάρκωση της Ελληνίδας γιαγιάς. 

Παιδί του πολέμου, από αυτά που δεν πρόλαβαν να ζήσουν την παιδική ηλικία, από αυτά που μεγάλωσαν νωρίς και δεν πήγαν καλά - καλά τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Υπήρξε, ωστόσο, μία αστείρευτη πηγή λαϊκής σοφίας την οποία εξέφραζε με απαράμιλλο τρόπο σχεδόν μέχρι την τελευταία της πνοή. Θα τη θυμάμαι πάντα με πόση πίστη άναβε το καντηλάκι της έξω από το σπίτι της για να φυλάει ο άγιος Δημήτριος και η Παναγία, όπως έλεγε, όχι μόνο το σπίτι της και τη γειτονιά και όλο το χωριό άλλα και όλο τον κόσμο. 

Η παρέα των γιαγιάδων της γειτονιάς του χωριού μας λιγόστεψε κι άλλο... Όπως σε κάθε γειτονιά του χωριού μας... Όπως σε κάθε χωριό... Μία, μία έφυγαν για τη γειτονιά των αγγέλων. Σίγουρα θα συνεχίσουν τις ωραίες τους κουβέντες που δεν πρόλαβαν να τις τελειώσουν...

Πρόσφατα είχα μιλήσει με τον γιό της τον Βαγγέλη και μου είπε ότι η γιαγιά η Βικτωρία δεν ήταν καλά. Πίστευα ότι θα το ξεπερνούσε γιατί απέδειξε πολλές φορές στη ζωή της ότι ήταν παλικάρι... Όμως η γιαγιά είχε βάλει πλώρη για αλλού... 

Καλό Παράδεισο, γιαγιά Βικτωρία! Ο Θεός να σε αναπαύσει κοντά στον αγαπημένο σου σύζυγο Βασίλη τον οποίο έχασες νωρίς... Εμείς θα σε θυμόμαστε πάντα όπως σου αξίζει! Όπως ακριβώς σε ακούμε στο παρακάτω παραδοσιακό Κρανιώτικο τραγούδι που δημοσιεύσαμε πριν κάποια χρόνια. Αιωνία σου η μνήμη! Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια. 

Η συμπατριώτισσά μας Ηθοποιός και Β. Σκηνοθέτη Ευγενία Μιχάλη (ΦΩΤΟ)

 

Η Ευγενία Μιχάλη

Η συμπατριώτισσά μας ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη Ευγενία Μιχάλη μετά τις ακαδημαϊκές της σπουδές στη Θεατρολογία δραστηριοποιείται ενεργά και με ιδιαίτερη επιτυχία σε θεατρικές σκηνές της Λάρισας και της Νίκαιας. Παρότι είναι πολύ νέα σε ηλικία έχει παίξει σε πλειάδα θεατρικών έργων ενώ παράλληλα έχει σταθεί σκηνοθετικά στο πλευρό του καταξιωμένου Λαρισαίου σκηνοθέτη Άκυ Μητσούλη. 

Πρόσφατα συμμετείχε στο θεατρικό έργο "Έγκλημα στο Orient Express" της Αγκάθα Κρίστι. Το έργο ανέβηκε από το "Θεατρικό Εργαστήρι" του Δήμου Κιλελέρ στη σκηνή του Πολιτιστικού Κέντρου Νίκαιας Λάρισας σε τρείς παραστάσεις (με ελεύθερη είσοδο) σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία.

Για τον μήνα Μάιο η Ευγενία θα συμμετάσχει στην Θεατρική Παράσταση της "Ενναλακτικής Σκηνής 2026" του Θεσσαλικού Θεάτρου "Το βάρος της πεταλούδας".

Ευχόμαστε ολόψυχα θερμά συγχαρητήρια στη συμπατριώτισσά μας ηθοποιό και βοηθό σκηνοθέτη Ευγενία Μιχάλη και να συνεχίζει πάντα τη δυναμική της πορεία στον κόσμο του Θεάτρου τον οποίο υπηρετεί τόσο με το μοναδικό της χάρισμα όσο και με αφοσίωση και επαγγελματισμό.

Ψηφιακά αθάνατοι ή αναστημένοι εκ νεκρών;

 

Από τον Χρήστο Γκουνέλα *

Ήδη πανηγυρίσαμε την εκ νεκρών Ανάσταση του Χριστού, ο οποίος πάτησε τον θάνατο με θάνατο. Η Ανάστασή Του ήταν και είναι για τους ακόλουθούς Του η απαρχή της δικής τους Ανάστασης, όχι όμως με μεταφυσικό τρόπο (μαγικά), αλλά μέσα από την άσκηση της προσωπικής τους ελευθερίας. Δεν είναι τυχαίο που ο Χριστός ζητάει από τους πιστούς (ελεύθερους ανθρώπους) -και όχι οπαδούς (εγκλωβισμένους)- να ακολουθήσουν ελεύθερα τον δρόμο του Σταυρού και να πατήσουν όπως και ο Ίδιος τον θάνατο με θάνατο. Η Ανάσταση και η αθανασία των ανθρώπων για τον Χριστό ενέχει και την προσωπική ευθύνη και απόφαση του καθενός ανθρώπου. Επιπλέον, ενέχει και την ελεύθερη εμπιστοσύνη στα λόγια και την πράξη του Χριστού. Δεν είναι, λοιπόν, δυνατόν να υπάρξει Ανάσταση και αιωνιότητα χωρίς ελευθερία. Το νόημα της κλήσης του Χριστού προς τον άνθρωπο είναι αυτός να είναι ελεύθερος τόσο από τη ζωή όσο και από τον θάνατο. Και αυτό γίνεται εν σχέσει.

ΕΝΑ ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΑΝΙΑΣ: «Λύκος άρπαξε παιδί»

 

Τα πασχαλιάτικα τραγούδια της Κρανιάς Ελασσόνας, που χορεύονται (όσο οι γυναίκες κρατούν το έθιμο) για 3 μέρες Πασχαλιάς και όλες τις Κυριακές μετά, από του Θωμά ως και Πεντηκοστής, «με τα ίδια πάντοτε τραγούδια… με αργό ρυθμό… τα πιο πολλά λυπητερά» [βλ. Ελ.Ε. Λάλος, Κρανιά-Ελασσόνας ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ, έκδοση 1985 (η πιο σωστή έκδοση, κατ’ εμέ, σε σύγκριση με του 2007) σελ. 497, όπου όλοι οι στίχοι, ως σελ. 504]. Ο χορός συνηθίζεται έξω από την εκκλησιά του Άη Δημήτρη (το λεγόμενο προαύλιο) και τα τραγούδια είναι μια κιβωτός ιστορίας-πίστης λαϊκής και αυτογνωσίας.

Δήμος Ελασσόνας: Μήνυση κατά αγνώστων για τη θανάτωση σκύλων στην Κρανιά

 

Σε μήνυση κατά αγνώστων προχώρησε ο Δήμος Ελασσόνας με αφορμή τη θανάτωση τεσσάρων σκύλων στην Κρανέα Ελασσόνας. Πρόκειται για κατοικίδια και αδέσποτα.

Το αποτρόπαιο περιστατικό προκάλεσε την οργή των κατοίκων της περιοχής και του Δήμου Ελασσόνας που καλεί του πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά τις μετακινήσεις με τα ζώα τους, ενώ παράλληλα κινείται για το εντοπισμό των δραστών και την αποτροπή νέων περιστατικών.

Μιλώντας στην ΕΡΤ Λάρισας ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Ελασσόνας, Δημήτρης Τσιάτσικας, εξέφρασε την οργή του και προχώρησε στις διαδικασίες που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία.

“Καταδικάζουμε το γεγονός και συγχρόνως κινούμε τις διαδικασίες που προβλέπονται από τον νόμο για τον εντοπισμό του δράστη ή των δραστών που τοποθέτησαν φόλες, σκορπώντας τον θάνατο σε δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα”, τόνισε ο κ. Τσιάτσικας ο οποίος αναφέρθηκε στην προσπάθεια που κάνει ο Δήμος να εξαλείψει τέτοια φαινόμενα με την λειτουργία του νέου σύγχρονου καταφυγίου αδέσποτων ζώων συντροφιάς.

“Ελπίζω με την λειτουργία του νέου σύγχρονου καταφυγίου αδέσποτων ζώων συντροφιάς που κατασκευάζουμε μεταξύ Σταφανόβουνου και Αετοράχης, το οποίο θα είναι έτοιμο σε τρεις μήνες από σήμερα να λύσουμε πολλά προβλήματα με τα αδέσποτα”.

Πολιτικοί και Θρησκευτικότητα

 

Του Χρήστου Γκουνέλα, δρ Θεολογίας 

Ζούμε στην εποχή της εικόνας και δη της διαδικτυακής εικόνας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Πάντα η εικόνα έπαιζε σημαντικό ρόλο στη δημόσια ζωή των ανθρώπων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια έχει ταυτιστεί με την ίδια την ύπαρξη: Ό,τι φαίνεται υπάρχει, ό,τι δεν φαίνεται είναι ανύπαρκτο. 

Όπως είναι λογικό, οι πολιτικοί λόγω της άμεσης εμπλοκής τους με τον δημόσιο βίο χρησιμοποιούν τη δύναμη της εικόνας, τις περισσότερες φορές χωρίς μέτρο. Από αυτή την εργαλειοποίηση της εικόνας δεν έχει ξεφύγει και η εικόνα του «πιστού πολιτικού». Έτσι, για παράδειγμα τη Μεγάλη Εβδομάδα που πέρασε είδαμε και πάλι στους ναούς μας πολιτικούς να κουβαλάνε τον (εκλογικό τους) σταυρό, τον (εκλογικό τους) επί-τάφιο και ασφαλώς την (εκλογική τους) εικόνα προσδοκώντας την (εκλογική τους) Ανάσταση. Εδώ δεν υπάρχει δεξιά, αριστερά και κέντρο αφού οι περισσότεροι των πολιτικών, όπου κι αν ανήκουν ιδεολογικά, μεταχειρίζονται την εικόνα του καλού καγαθού πιστού. Σχεδόν πάντα στέκονται μπροστά στο πρώτο στασίδι ξεχνώντας το ευαγγελικό «οι πρώτοι έσονται έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι», ενώ δεν είναι λίγες οι φορές όπου Μητροπολίτες και ιερείς τους θυμιάζουν (κυριολεκτικά και μεταφορικά) καλωσορίζοντάς τους (sic) και ευχαριστώντας τους (sic) για την παρουσία τους στον ναό. 

Θα αντιτείνει κάποιος και τι, θα κρατάμε πλέον «πιστόμετρο»; Και ποίοι είμαστε εμείς οι οποίοι θα κρίνουμε τους άλλους και δη επιφανείς προσωπικότητες του δημόσιου βίου; Δίκιο θα έχει! Όντως δεν είμαστε κριτές. Σκεφτόμαστε ωστόσο πως ο Χριστός αν ερχόταν στον ναό θα στεκόταν στο τέλος, μαζί με τον Τελώνη, να μην τους βλέπει κανένας. Και αφού προσεύχονταν και για τον εχθρό τους το ίδιο θα έκαναν και στο σπίτι στη μοναξιά του εαυτού τους κρυφά από τα βλέμματα των ανθρώπων. Προσευχή της ουσίας και όχι των τύπων. 

Και εν τέλει πώς γίνεται με τόσους καλούς καγαθούς και πάνω από όλα πιστούς άρχοντες και πολίτες εν γένει (σαφώς και οι απλοί πολίτες δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών) να βιώνουμε καθημερινά μία σκληρή πραγματικότητα απόρροια της μεγάλης κρίσης θεσμών; Και οι θεσμοί είναι άνθρωποι και όταν γίνονται απρόσωποι σημαίνει ότι ήδη και οι άνθρωποι που τους απαρτίζουν είναι οι περισσότεροι εξ αυτών απρόσωποι. Δυστυχώς, εκ των πραγμάτων, η πολυετής κρίση στην πατρίδα μας δεν προσεγγίστηκε ως πνευματική ευκαιρία. Χάσαμε και χάνουμε την ουσία εμμένοντας σε «αδειανά πουκάμισα». Ας αφήσουμε όμως και πάλι τον Χριστό να μιλήσει, πίσω από το τελευταίο στασίδι: «…Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας…».

Η επιστροφή της Παναγίας στην Κρανιά (ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ)

 

Εικόνες και βίντεο από τη φετινή επιστροφή της εικόνας της Παναγίας από το ξωκλήσι της στο Φαράγγι της Χράπας στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κρανιά.

Η Αναστάσιμη Χαρά όπως δηλώνεται μέσα από τα τραγούδια και τους χορούς των γυναικών του χωριού μας. Ταπεινά και αρχοντικά όπως ταιριάζει στη μεγάλη γιορτή της Ανάστασης. 

Χρίστος Ανέστη! Χρόνια πολλά με αναστάσιμη χαρά μέσα μας και έξω μας! 

Τις φωτογραφίες και τα βίντεο μας απέστειλε η συμπατριώτισσά μας Βασιλεία.

1ο ΒΙΝΤΕΟ Χορός γυναικών

2ο ΒΙΝΤΕΟ Πομπή της Παναγίας

Η πομπή της Παναγίας προς το ξωκλήσι της (ΦΩΤΟ)

 

Μια σειρά φωτογραφιών από την αποψινή πομπή της εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής προς ξωκλήσι της Παναγίας στο Φαράγγι της Χράπας.

Αποστολή φωτογραφιών: Γιώργος Ι. Μπαλής

Η ιστορία της Παναγίας στο φαράγγι της Χράπας στην Κρανιά (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)

 

Το ξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής (Παναγίας) στο φαράγγι της Χράπας στην Κρανιά Ελασσόνας είναι απομεινάρι ενός πολύ παλιού μικρού μοναστηριού. Μια παλιά επιγραφή η οποία υπήρχε εντός του ναού ανέγραφε ότι ο ναός ανακαινίσθηκε από τους μοναχούς Μανασσή και Παρθένιο στις 15 Μαΐου κατά το έτος 960 μ.Χ. Επομένως η ημερομηνία ιδρύσεως του μικρού μοναστηριού είναι πιθανόν να είναι αρκετά πιο παλιά. Μέχρι τα μέσα περίπου του προηγούμενου αιώνα σώζονταν σε καλή κατάσταση και οι παλιές τοιχογραφίες.

Κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας η μονή φιλοξενούσε κλεφταρματολούς της περιοχής. Είναι δε πιθανόν να λειτούργησε και ως κρυφό σχολειό. Λέγεται ότι κλέφτες είχαν κλέψει την κόρη ενός Τούρκου αξιωματούχου από την περιοχή της Κατερίνης και την έφεραν να την κρύψουν σε μια παρακείμενη σπηλιά του μοναστηριού. Τουρκικό όμως απόσπασμα έφτασε στην περιοχή και έκαψε το μοναστήρι, αφού προηγουμένως ελευθέρωσε την Τουρκοπούλα. Το σημερινό ξωκλήσι είναι ό,τι απέμεινε από την καταστροφή που προκάλεσαν οι Τούρκοι. 

Τα Χορευτικά της "Ξηροκρανιάς" στις Εκδηλώσεις στην Κρανιά (ΦΩΤΟ)

 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΑΝΙΩΤΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ Η " ΞΗΡΟΚΡΑΝΙΑ", πιστός στις παραδόσεις, συμμετείχε στο αγαπημένο μας χωριό, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στις: ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 2026 με τα παιδικά και εφηβικά χορευτικά τμήματα υπό την καθοδήγηση της χοροδιδασκάλας μας Λίτσας Στατήρη.

Ευχαριστούμε τον ΜΕΣΚΕ και την Δ. Κοινότητα Κρανέας για την διοργάνωση και φιλοξενία.

Επίσης συγχαίρουμε τις γυναίκες του χορευτικού της Κρανιάς για την όμορφη παρουσία τους.

Το Δ.Σ. του συλλόγου μας εύχεται Χρόνια πολλά σε όλους τους απανταχού Κρανιώτες και Κρανιώτισσες!!

Σωτήρης Γκονέλας

Ακολουθούν οι σχετικές φωτογραφίες από τον Σωτήρη Γκονέλα:

Πασχάλιες ευχές Ιστολογίου (2026)

"...Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι.

Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.

Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος..." (Απόσπασμα από τον Κατηχητικό λόγο του Ιωάννου του Χρυσοστόμου).

Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά στους/στις απανταχού συμπατριώτες/τισσες και φίλους/φίλες της Κρανιάς. Το αναστάσιμο φως να φωτίζει τις καρδιές των ανθρώπων.

Η φωτογραφία είναι από τη χθεσινή μετάδοση του Αγίου Φωτός στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Κρανιάς.

Φωτογραφία: Μαρία Μαλανδρή.

 

Ευχές Ιστολογίου - Πάσχα 2026

 

Το ανέσπερο αναστάσιμο φως να φωτίσει τις καρδιές των ανθρώπων για την αγάπη και την πολύτιμη ειρήνη.

Καλή Ανάσταση στους/στις απανταχού συμπατριώτες/τισσες και φίλους/ες της Κρανιάς.