Ο εορτασμός της Παναγίας στο φαράγγι της Χράπας (ΒΙΝΤΕΟ - ΦΩΤΟ)

Κάθε χρόνο κατά την παραμονή και ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής οι Κρανιώτες τιμούν την Παναγία στο ξωκλήσι της στο φαράγγι της Χράπας. Μετά τον πανηγυρικό εσπερινό οι πιστοί με λιτανεία της εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής καταλήγουν στο ξωκλήσι της όπου και παραμένουν το βράδυ. Ανήμερα της εορτής, αφού τελεσθεί η θεία Λειτουργία, οι συμπατριώτες μας επιστρέφουν με την εικόνα και πάλι στον ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κρανιά, όπου και τελείται αγιασμός των πιστών.

Φέτος λόγω των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας του Κορονοιού δυστυχώς δεν θα τιμηθεί η εορτή της Παναγίας.

Επιλέξαμε λοιπόν να δημοσιεύσουμε ένα πλούσιο φωτορεπορτάζ και βίντεο από τον περυσινό εορτασμό της Παναγίας.  

Τις εντυπωσιακές φωτογραφίες που ακολουθούν μας απέστειλαν οι συμπατριώτες μας Γιώργος Μπαλής και Παναγιώτης Ζέρβας. Το βίντεο είναι του Γιώργου Μπαλή.

Πάσχα 2020

Πόσες Πασχαλιές πέρασαν που τις κάναμε στους ναούς μας, έστω και συγκινημένοι, κι όμως μετά ήμασταν μάλλον οι ίδιοι! Πόσες φορές κοινωνήσαμε τον Χριστό, έστω και συγκλονισμένοι, κι όμως ήμασταν πάλι οι ίδιοι! Επειδή εμείς έτσι το θελήσαμε, να είμαστε οι ίδιοι! Πόσες φορές γιορτάσαμε Ανάσταση χωρίς τον Χριστό!

Φέτος χάθηκε η γιορτή, όχι όμως ο Χριστός! Και αυτό είναι μια αληθινή πρόκληση για να τον βρούμε. Άλλωστε, Αυτός παραμένει αεικίνητος μέσα μας, έξω μας, παντού… Ως αγάπη, ως ελπίδα και περισσότερο ως Πρόσωπο!

Καλή Ανάσταση!

Χρήστος Γκουνέλας

Νοερά είμαστε εκεί...

"Η ζωή εν τάφω..."

Ο Επιτάφιος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου στην Κρανιά Ελασσόνας (2016).

Αν και μακριά από το χωριό μας και από τους ναούς μας αυτές τις ημέρες, νοερά είμαστε εκεί.

Χρόνια πολλά! Καλή Ανάσταση στους απανταχού φίλους και συμπατριώτες!

Ο απρόβλεπτος Θεός και η μωρία του Σταυρού Του

Χρήστος Γκουνέλας

Θεολόγος

Σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο η λογική του ανθρώπου αντιλαμβάνεται τον Σταυρό του Χριστού ως μωρία και σκάνδαλο. Πώς είναι δυνατόν ο πανίσχυρος Θεός να σταυρώνεται από το πλάσμα Του; Τι είδους Θεός είναι αυτός που εκουσίως ανεβαίνει στον σταυρό; Πώς μπορεί αυτός ο αδύναμος, σταυρωμένος Θεός να σώσει τον άνθρωπο;

Και όμως αυτός είναι Θεός. Αυτός που έρχεται, που τρέχει (θέω/ τρέχω) να πάρει τη θέση του ανθρώπου στην οδύνη και τραγικότητα της ανθρωπότητάς του. Ο Θεός δεν παραμένει υπερβατικός, στατικός, που κατοικεί μακριά στον ουρανό και από εκεί αγναντεύει απλά τη δημιουργία του μέσα στη φθορά της. Ο Υιός του Θεού κινείται ως φύσει αεικίνητος και γίνεται Υιός του ανθρώπου. Εισβάλλει αθόρυβα στην ανθρώπινη ζωή, γίνεται ιστορικό πρόσωπο με σάρκα και οστά για να σώσει τον άνθρωπο εντός της ιστορίας μέσα από τον δικό του Σταυρό της αυτοπαραίτησης.