"Τα άστρια" του Συλλόγου Κρανιωτών της Αθήνας (ΦΩΤΟ)

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η Χριστουγεννιάτικη γιορτή του Συλλόγου Κρανιωτών Αθήνας.Τα Κρανιωτούλια αφού έφτιαξαν τα δικά τους <<άστρια>> φωνάξανε όλα μαζί να τα πούμε;

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο STEAM Center-Εκπαιδευτική Ρομποτική & Ανάπτυξη Δεξιοτήτων του Ιωάννη Κούτσικου του Λάμπρου για την εθελοντική προσφορά του, στη δημιουργική απασχόληση των παιδιών με την Αθανασία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πατριώτη μας Μουταφίδη Θεόδωρο για την προσφορά του στην δωρεάν έκδοση των ημερήσιων ημερολογίων-ατζέντα και στη σοκολατοποιία Όσκαρ για την προσφορά με τα σοκολατένια Αγιοβασιλάκια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην πολιτισμολόγο Χαρίτου Αναστασία για την εξαιρετική της παρουσίαση των εθίμων της Κρανιάς κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων.Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη νοσηλεύτρια Ντούμου Αγάπη για την εξαιρετική αφήγηση της γέννησης του εθίμου του<< άστριου >>της Κρανιάς.

Καλά Χριστούγεννα και Eυτυχισμένος ο Kαινούργιος Χρόνος!!! 2019 Κρανιώτικες ευχές!!!!!

Σύλλογος Κρανιωτών Αθήνας

Πηγή: Facebook

Ενημέρωση: Γιώργος Μπαλής

Παύλος Λάλος: "Θυμούμαι"

ΘΥΜΟΥΜΑΙ 

Πάντα θυμούμαι 

κάποια Χριστούγεννα λευκά,

κι εμείς στην κρύα τη βραδιά

για κάλαντα να ξεκινούμε.

Άσβηστη θύμηση!

Στους δρόμους χιόνια παγωμένα

κι αστέρια μακρυνά μαρμαρωμένα,

μες στην καρδιά ανάμνηση.

Τέτοιες νυχτιές

βιωμένες στα μικρά μου χρόνια

ένοιωθα σιωπηλά, μέσα στα χιόνια,

φάτνες να γίνονται χίλιες καρδιές.

Πάντα θυμούμαι:

χωριού Χριστούγεννα λευκά,

κι εμείς στην όμορφη βραδιά

για κάλαντα, με άστριο, να κινούμε.

Παύλος Λάλος (1972 Θεσν/νικη).

(*άστριο= στο χωριό μου κάναμε με πηχάκια λεπτά και χαρτιά χρωματιστά+ αλευρόκολλα, ένα αστέρι που το κρατούσαμε όταν λέγαμε τα κάλαντα, δηλ. "άστρο λαμπρό τους οδηγεί").

Ο θάνατος του Νεογέννητου

Του Χρήστου Γκουνέλα,

Θεολόγου

Ποτέ δεν αγκαλιάστηκε ο θάνατος τόσο από τη ζωή όσο με τη γέννηση του Θεανθρώπου. Οσμή θανάτου είχε η ανθρώπινη ζωή, όταν γεννήθηκε ο Χριστός και την ίδια οσμή πήρε και ο Χριστός με τη γέννησή Του.

Με πολλή σοφία ο αγιογράφος εικονίζει το Νεογέννητο ήδη μέσα σε νεκρική λάρνακα, προεικόνιση του Σταυρικού θανάτου που αναμένει το Θείο Βρέφος. Η ζωή Του μάλιστα κινδυνεύει από την πρώτη μέρα. Ένα Βρέφος που γεννιέται αθόρυβα και ταπεινά, καθίσταται «επικίνδυνο» για τους ηγέτες του κόσμου τούτου.

Από τότε μέχρι και σήμερα γεννιέται κάθε Χριστούγεννα, κάθε μέρα, μέσα μας και έξω μας, ξανά και ξανά το ίδιο Θείο Βρέφος. Γεννιέται συνεχώς, γιατί συνεχώς πεθαίνει και ανασταίνεται.

Το εμπόριο της Γιορτής (όσο έχει απομείνει λόγω οικονομικής κρίσης), ο Santa Claus, το…χαμένο  -στις σύγχρονες μέρες (μόνο στις σύγχρονες;) - νόημα των Χριστουγέννων θα απασχολήσει και πάλι τους πιο…βαθυστόχαστους.

Από την άλλη, οι πιο…ανάλαφροι και…έχοντες θα διάγουν τις ημέρες αυτές με ξεκούραση ή διασκεδάζοντας, άντε και λίγο εκκλησία – έτσι για το καλό. Εκτός από αυτούς που, σύμφωνα με τις στατιστικές, ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας και για άλλη μια φορά, τα Χριστούγεννα γι’ αυτούς θα είναι δύσκολα. Η… σκέψη πολλών από μας όμως θα είναι κοντά τους, ίσως και με λίγο κρέας και ένα…πακέτο μακαρόνια.

Άλλωστε, υπάρχουν και πλούσιοι που θα οργανώσουν Χριστουγεννιάτικα φιλανθρωπικά gala για την ενίσχυση των αναξιοπαθούντων.

Τι περίεργη τελικά και τραγική μοιάζει αυτή η γιορτή των Χριστουγέννων! Το Νεογέννητο να θανατώνεται τη στιγμή που γεννιέται, ίσως και πριν ακόμη καλά - καλά γεννηθεί. 

Και το Μυστήριο συνεχίζεται: Δεν ενοχλείται από τον θάνατό Του. Ίσα – ίσα εκουσίως τον υπομένει, αφού με αυτόν θα συναντήσει το πλάσμα Του στα βάθη του Άδη. Χαίρεται με τον θάνατό Του, γιατί μ’ αυτόν θα πατήσει τη φθορά της κτίσης – «θανάτω θάνατον πατήσας» – και θα αναστηθεί ήσυχα στις ταπεινές ψυχές, κρυφά, χωρίς λαμπιόνια και θόρυβο, έτσι όπως γεννήθηκε.

Γιώργος Κοντοτάσιος: "Να τα πω;" στα... Κρανιώτικα

Από τον Γιώργο Κοντοτάσιο (Κρανιώτη της Διασποράς),

Να τα πω???

Χρονιάρες μέρες έρχονται 

γιαυτό και στην Κρανιά,

κάλαντα θέλου να σας πω

έστω απού ...μακρυά.

Άστρου έφκιασα τρανό

μι κόλα κι πιχάκια

κι αντί για κρόσια έβαλα

κουμένα μαντηλάκια.

Έρχουμι για να σας τα πω

να μάσου κάνα φράνκου

λέου πόρτις ανοιχτές να βρω, 

μην μείνου κι στουν πάγκου.

Πείρα τους δρόμους τα στεινά

παντού χτυπώ την πόρτα 

και εύχομαι να με δέχτούν 

όπους δεχώταν πρώτα.

Άνοιξε θείτσα να τα πω

τώρα πόχου μιράκι,

απ τ ραφατάδα μπάνισα

πως κάθιση στου τζιάκι.

Δεν ειμί ξένους θείτσα μου

είμι ου Γιώρς τ Πουστόλι,

άνοιξι κι μή δήντς πουλά

δώσειμι ενα πιντόλι.

Έτσι μόνου για τ αντέτι

να πάει καλά η χρόνους

να πω υγεία και χαρά

για τους Κρανιώτες όλους.

Εύχομαι γέλιο και χαρά 

στα χείλη σας να φέρου, 

αν πρόκειτι για τουν παρά

ας μην του αναφέρου.

Πηρπάτησα κουράστηκα

πήγα απου σπίτ ση σπίτ

κρύου μάζηψα πουλύ

μα απού παράδης ...ντήπ.

Τα χρήματα δεν έχουνε 

και τόση σημασία 

υγεία αγάπη και χαρά 

αυτά έχουν αξία.

Αυτά λοιπόν τα εύχομαι

σε όλη την Κρανιά

και με την σκέψη πάντοτε 

του χρόνου, απού κουντά...