Παρουσιάστηκε σήμερα στον ΜΕΣΚΕ στην Κρανιά η "2η Κρανιώτικη Πεζογραφία" (Μνήμη Επισκόπου Βλασίου Κουτσογιάννη).
Στην παρουσίαση παρέστησαν συγγενείς του Επισκόπου Βλασίου, συγγραφείς- κειμενογράφοι του τόμου και συμπατριώτες/τισσες.
Την ευθύνη της Παρουσίασης είχαν ο Παύλος Λάλος και ο Γιώργος Μπαλής. Χαιρετισμό απηύθυναν εκ μέρους του Δημάρχου Ελασσόνας ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Αστέριος Δημουλάς, ο εφημέριος της Κρανιάς π. Σπυρίδων Σταμούλης, ο Νικόλαος Πουτσιάκας ο οποίος ως φοιτητής στη Γαλλία είχε γνωριστεί με τον αείμνηστο Επίσκοπο Βλάσιο, η Μαρία Προβίδα Πρόεδρος του ΜΕΣΚΕ και εκ μέρους της Οικογένειας Κουτσογιάννη οι ανηψιοί του Επισκόπου Βλασίου, Βασίλειος και Αθανάσιος Κουτσογιάννης.
Όλοι οι ομιλητές αναφέρθηκαν με τον δικό τους τρόπο τόσο στην προσωπικότητα του Επισκόπου Βλασίου όσο και στα κείμενα του τόμου της 2ης Κρανιώτικης Πεζογραφίας.
Στη συνέχεια παραθέτουμε ένα μέρος από την παρουσίαση του Γιώργου Μπαλή.
"Ο Επίσκοπος Βλάσιος Κουτσογιάννης, κατά κόσμον Βασίλειος, υπήρξε μία από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες που ανέδειξε η Κρανιά Ελασσόνας. Γεννημένος το 1919, σε μια εποχή φτώχειας και στερήσεων, γνώρισε από νωρίς τη σκληρότητα της ζωής, αλλά ταυτόχρονα καλλιέργησε μεγάλη αγάπη για τα γράμματα και τη μόρφωση. Η πορεία του από την Κρανιά στο Άγιο Όρος, την Αθωνιάδα, τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και τελικά τη Γαλλία φανερώνει έναν άνθρωπο με ισχυρή θέληση, πνευματική καλλιέργεια και βαθιά πίστη.
Ο χαρακτήρας του, όμως, δεν αποκαλύπτεται μόνο από τους τίτλους και τις σπουδές του Αποκαλύπτεται κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο στεκόταν απέναντι στον άνθρωπο. Σεμνός, πράος, ανιδιοτελής και βαθιά φιλάνθρωπος, δεν χρησιμοποίησε την εκκλησιαστική του θέση για προσωπική προβολή. Το χαρακτηριστικό περιστατικό με τα καινούργια παπούτσια που χάρισε σε έναν άστεγο της Λυών αποδίδει με μοναδική παραστατικότητα την ποιότητα της ψυχής του, η προσωπική του ανάγκη υποχωρούσε μπροστά στην ανάγκη του άλλου.
Η προσφορά του στη Λυών υπήρξε πολύπλευρη. Δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την ανέγερση της ελληνικής εκκλησίας και των κοινοτικών εγκαταστάσεων, ενδιαφέρθηκε για τη μόρφωση των ελληνόπουλων και εργάστηκε για την ίδρυση ελληνικού σχολείου. Παράλληλα, στάθηκε δίπλα στους Έλληνες φοιτητές και στους νέους, λειτουργώντας ως πνευματικός πατέρας, μεταφραστής, κοινωνικός συμπαραστάτης, εγγυητής και άνθρωπος στον οποίο μπορούσαν να προσφύγουν όταν βρίσκονταν σε ανάγκη.
Ιδιαίτερη υπήρξε και η συμβολή του στον διαχριστιανικό διάλογο. Παρέμεινε σταθερός στην Ορθόδοξη παράδοση, αλλά ταυτόχρονα καλλιέργησε σχέσεις επικοινωνίας, αλληλοσεβασμού και φιλοξενίας με άλλες χριστιανικές ομολογίες. Η παρουσία του στη Λυών συνδέθηκε με τη μετάβαση «από την αντιπαλότητα στην υποδοχή», γεγονός που τον ανέδειξε σε πρόσωπο διαλόγου και συμφιλίωσης.
Έτσι, η μορφή του Βλασίου δεν περιορίζεται στην εικόνα ενός Κρανιώτη Επισκόπου που διακρίθηκε στη Γαλλία. Είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την πίστη σε πράξη, τη μόρφωση σε προσφορά και την εκκλησιαστική διακονία σε καθημερινή υπηρεσία προς τον άνθρωπο. Γι' αυτό και η μνήμη του παραμένει ζωντανή όχι μόνο στην Κρανιά και στη Λυών, αλλά κυρίως στις ψυχές εκείνων που τον γνώρισαν και αισθάνθηκαν την παρουσία του. Οι 27 συμμετοχές δεν συνθέτουν ένα ενιαίο βιβλίο με την παραδοσιακή έννοια. Συνθέτουν κάτι πιο ενδιαφέρον: ένα μωσαϊκό μνήμης. Άλλος θυμάται έναν άνθρωπο, άλλος ένα σπίτι, άλλος ένα λεωφορείο, έναν δάσκαλο, μια γιαγιά, ένα πανηγύρι, μια οικογενειακή επιστροφή, ένα έθιμο, έναν πόλεμο, μια γλώσσα ή ένα παλιό επάγγελμα Κάποιοι προσθέτουν την ιστορική και επιστημονική τεκμηρίωση. Όλες όμως οι φωνές συγκλίνουν σε ένα κοινό σημείο: στην ανάγκη να μη χαθεί η μνήμη της Κρανιάς και των ανθρώπων της. Ο τόμος, αφιερωμένος στον Επίσκοπο Βλάσιο, αποκτά έτσι έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: ο άνθρωπος που έφυγε από την Κρανιά και έζησε μακριά της, στη Λυών, επιστρέφει σήμερα μέσα από τις μνήμες, τις αφηγήσεις και τις φωνές των Κρανιωτών".
 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου