Πηγή: pezoporontas.com/
Πηγή: pezoporontas.com/
Του Χρήστου Γκουνέλα,
«Ὁ ἐμός ἔρως ἐσταύρωται …»
Πρόκειται για μία συγκλονιστική φράση
την οποία υποστήριξε με παρρησία ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος όταν τον οδηγούσαν
στο δικό του προσωπικό μαρτύριο. Ο Χριστός είναι ο έρωτας και ο ερωτευμένος
(σύμφωνα και με τον ιερό Χρυσόστομο) για τον άνθρωπο. Αποκαλύπτεται έτσι «τὸ ἀπὸ
αἰώνων ἀποκεκρυμμένον μυστήριον»: η ένωση του Θεού με τον άνθρωπο και την
κτίση. Πριν ακόμη δημιουργηθεί η κτίση και ο άνθρωπος, ο Θεός επιθυμούσε την
ελεύθερη ένωση με τα κτίσματά του, την ένωση του Όντος με το Μη ον, της ύπαρξης
με την ανυπαρξία.
Με τη γέννηση του Χριστού και ακόμη
περισσότερο με τη Σταύρωσή Του ο Υιός-Χριστός ενώνεται με το πλάσμα Του και
ολόκληρη την κτίση ρεαλιστικά και σε όλες τις μη ούσες εκφάνσεις της. Ο Ερωτευμένος
δεν αρκείται στη λήψη ολόκληρης της ανθρωπότητας, της ιστορίας, του πόνου, της
ασθένειας και της φθοράς, αλλά δια του σταυρικού Του θανάτου φτάνει στα έγκατα
του μηδενός, στην απειρία της ανυπαρξίας. Αυτή η άπειρη και πεπερασμένη ένωση
του Θεού με τον άνθρωπο δεν επιβάλλεται από την πτώση των Προπατόρων, αφού κατά
τον Ειρηναίο Λυώνος, ο άνθρωπος πλάστηκε «νήπιος» και είχε ανάγκη σωτηρίας και
στον Παράδεισο. Και χωρίς την πτώση, η ένωση του Θεού με τον άνθρωπο και την
κτίση θα γινόταν ένεκα της άμετρης αγάπης του Θεού. Έτσι, λοιπόν, ο Σταυρός του
Χριστού δεν είναι ένα εξιλεωτικό μέσο, αλλά ταυτόχρονα ο σκοπός και το μέσο της
ένωσης του Όντος με το Μη ον. Ο Χριστός πεθαίνει ολόκληρος και πραγματικά
φτάνοντας έως το απόλυτο μηδέν για να το φωτίσει με την ολοκληρωτική Ανάστασή
Του. Αγαπάει το τίποτα και το κάνει να είναι. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαία
η εικονογράφηση της Ανάστασής Του με την «εἰς Ἅδου κάθοδον». Με την Σταύρωση
και Ανάστασή Του ενώνονται οι πάντες και τα πάντα «ο ουρανός, η γη και τα
καταχθόνια». Τίποτα δεν μένει έξω από την Ανάσταση γιατί ο Θεός ενώθηκε σταυρικά
και εκούσια με την ανυπαρξία και τη ζωοποίησε. Ον και Μη ον ανταλλάσσουν
τρόπους ύπαρξης αγαπητικά και ελεύθερα. Ο Σταυρός και η Ανάσταση συνυπάρχουν
όπως η χαρμολύπη της Μεγάλης Εβδομάδας και ειδικά της Μεγάλης Παρασκευής με την
όντως ζωή να βρίσκεται στον τάφο. «Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ», τόσο παράδοξα και τόσο
αληθινά συνάμα.
Χρόνια Πολλά στους/στις απανταχού συμπατριώτες/τισσες και φίλους /φίλες της Κρανιάς για τη σημερινή μεγάλη διπλή εορτή.
Η φωτογραφία από παρέλαση στον κεντρικό δρόμο της Κρανιάς τη δεκαετία του 1960.
Προτάσεις
χρηματοδότησης πέντε έργων αγροτικής οδοποιίας συνολικού προϋπολογισμού 2.839.800
ευρώ υπέβαλε ο Δήμος Ελασσόνας στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,
στο πλαίσιο του προγράμματος «Βελτίωση πρόσβασης σε γεωργική γη και
κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις» του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής
Πολιτικής 2023 – 2027.
Ειδικότερα,
υποβλήθηκαν οι παρακάτω προτάσεις ένταξης στο πρόγραμμα:
Ø ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΟ
ΛΙΒΑΔΙ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ, συνολικού προϋπολογισμού 1.000.000,00€
Ø ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΑ
ΚΑΛΥΒΙΑ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ, συνολικού προϋπολογισμού 460.000,00€
Ø ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΟ
ΔΟΜΕΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ, συνολικού προϋπολογισμού 495.900,00€
Ø ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΗ
ΚΡΑΝΙΑ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ, συνολικού προϋπολογισμού 383.900,00€
Ø ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ ΣΤΟ ΠΥΘΙΟ
ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ, συνολικού προϋπολογισμού 500.000,00€
Ο Δήμαρχος Ελασσόνας κ. Ν. Γάτσας δήλωσε σχετικά: «Η υποβολή των προτάσεων μας
για χρηματοδότηση από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εντάσσεται στο πλαίσιο
της αξιοποίησης κάθε χρηματοδοτικού εργαλείου από την πλευρά του Δήμου
Ελασσόνας προκειμένου να ανταπεξέλθει στις ανάγκες βελτίωσης του δικτύου
αγροτικής οδοποιίας, που είναι ζωτικής σημασίας για τα χωριά μας. Ευχαριστώ
θερμά τα στελέχη των Διευθύνσεων Τεχνικών Υπηρεσιών και Προγραμματισμού για την
άψογη συνεργασία και τη συμβολή τους στην έγκαιρη σύνταξη των μελετών και την
υποβολή των προτάσεων».
Χρόνια Πολλά σήμερα 25 Μαρτίου, που μας φέρνει μνήμες -συνειρμούς " χρόνια δοξασμένα, νάτανε το '21 νάρθει μια στιγμή..".
Υπάρχουν όμως και ήρωες τοπικοί που ούτε τα χωριά τους δεν τους τιμούν, ενώ θα έπρεπε. Πριν από μέρες στις 13/3/24 άρχισα να γράφω για τις πρωτιές Κρανιωτών, για νάχουμε αυτογνωσία, όσοι είμαστε από την Κρανιά Ελασσόνας. Σήμερα σαν 2η συνέχεια θα γράψω για ορισμένους Κρανιώτες που τον καιρό της τουρκοκρατίας υπέστησαν διώξεις για το χωριό, κυρίως, λόγω θέσης τους στα κοινά. Αιωνία τους η μνήμη.
4.Ο πρώτος Κρανιώτης που διώχθηκε από τον Αλή πασά, και επέστρεψε στην Κρανιά- Ξηροκρανιά (επιβίωσε) από φυλάκιση στα Γιάννενα του Αλή πασά (περί το 1800) ήταν ένας Προεστός Δαγκλής (Καπατσιόλης το παρατσούκλι, από τον οποίο προέρχονται οι Καπατσιολαίοι -Δαγκλήδες). (Την πληροφορία κατέγραψε από γεροντότερους ο συγγραφέας Ελ.Ε.Λάλος: βιβλίο ΚΡΑΝΙΑ-Ιστορία Λαογραφία, 1η έκδοση 1985, σελ.134, «ομηρία έξι προεστών στα Γιάννενα». Στη 2η έκδοση, Α΄τόμος σελ. 294). Ήταν ο Δαγκλής στη δημογεροντία Κρανιάς, το τότε Κοινοτικό Συμβούλιο- Προεστοί, μαζί με άλλους 5 οι οποίοι όμως δεν διασώθηκαν τα ονόματά τους, οι 5 δεν άντεξαν στις ταλαιπωρίες. Όλοι αρνήθηκαν να υπογράψουν παραχώρηση του χωριού Κρανιά-Ξηροκρανιά στον Αλή πασά και μετατροπή σε τσιφλίκι του (θα έχαναν την αυτοτέλειά τους και θα μοιράζονταν τα έσοδά τους με τον πασά), ενώ ως τότε ήταν Ελευθεροχώρι και πλήρωναν λιγότερους φόρους. Και της Βερδικούσιας ο Έλληνας Μουχτάρης(=πρόεδρος) παπα Θανάσης αρνήθηκε και φυλακίστηκε, κατά την παράδοση που κατέγραψε στο βιβλίο του ΒΕΡΔΙΚΟΥΣΙΑ, ο φίλος Θανάσης Δήμκος. Ο Αλή πασάς ακολουθούσε αυτή τη μέθοδο, με φοβέρες απόσπαση υπογραφής από τους Δημογέροντες παραχώρησης σ’ αυτόν του χωριού ως τσιφλίκι του, τάχα αυτοβούλως –σατανική μέθοδος. Σε όσα χωριά υπέκυψαν έβαζε κάποιον Τουρκαλβανό (άνθρωπό του) για επιστάτη. Το αναφέρει και ο Αντρέας Καρκαβίτσας στο μυθιστόρημά του «Ο ζητιάνος».
5.Ο πρώτος Κρανιώτης που πήγε στην Πόλη (Κωνσταντινούπολη) τιμωρία ως εξόριστος «υπό επιτήρηση» για 4 χρόνια, μαζί με άλλους τρεις Κρανιώτες (δεν σώζονται τα ονόματά τους) ήταν ο Αθανάσιος Γκουνέλας (παπα Θανάσης στη συνέχεια) γεννημένος το 1857- πέθανε το 1929 (στοιχεία από άρθρο του Λάμπρου Ν.Γκουνέλα, «Ο παπα-Θανάσης Γκουνέλας, ο προπάππος μου», ΚΡΑΝΙΩΤΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ, 2011, σ.7-9).
Ο Θανάσης 10-11 χρονών αρχικά στάλθηκε από την οικογένειά του στο μοναστήρι της Παλιοκαρυάς (Μεταμορφώσεως) Κρανιάς Ελασσόνας, για βοσκός- τζιουμπανάκι, αλλά τον κράτησαν οι μοναχοί στο μοναστήρι και του δίδαξαν γράμματα και ψαλτική. Στα 18 του επέστρεψε στην Κρανιά και έγινε δάσκαλος, (δεν ξέρουμε αν ήταν ο πρώτος) στο υπάρχον Σχολείο. Αρραβωνιάστηκε την κόρη του Παπανικολάου (Γκιάτα). Έγινε μια αντίδραση των κατοίκων για τους βαρείς φόρους που επέβαλαν οι Τούρκοι και συνελήφθη ο δάσκαλος Θανάσης ως ένας υπεύθυνος με άλλους 3 και τους εξόρισαν στην Πόλη για να τους έχουν υπό έλεγχο. Πήρε χάρη (όταν γέννησε η Σουλτάνα) και γύρισε (1883) στο χωριό. Τότε παντρεύτηκε (τα είχαν κανονίσει οι μάνες-συμπεθέρες) τη Μαρία του Στέργιου Δαγκλή, και αμέσως χειροτονήθηκε παπάς, γνωστός ως παπα-Θανάσης Γκουνέλας. Απέκτησε 6 τέκνα: 3 αγόρια Λάμπρο, Στέφανο, Κώστα και 3 κόρες Ευθυμία, Αναστασία, Βασιλική. Στη ζωή του είδε και την απελευθέρωση το 1912 και υπέστη διάφορα που επιβάρυναν την υγεία του, όπως ξύλο από απόσπασμα δίωξης ληστών. Πέθανε στα 72 του χρόνια.