Απεβίωσε ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός Νικόλαος Γ. Κόνιαρης

 

Ο αείμνηστος δάσκαλος Νικόλαος Γ. Κόνιαρης

Ο Νικόλαος Κόνιαρης γεννήθηκε το 1938 στην Κρανέα Ελασσόνας. Αφού αποφοίτησε από  το Δημοτικό σχολείο του χωριού, εγγράφηκε  στο γυμνάσιο Δεσκάτης όπου φοίτησε τις τρεις πρώτες τάξεις. Αποφοίτησε, κατόπιν, από το γυμνάσιο Ελασσόνας. Αποτέλεσε μέλος των μαθητών που για πρώτη φορά εγγράφηκαν στο γυμνάσιο, ύστερα από προτροπή του δάσκαλου, κ. Παπακωνσταντίνου Λεωνίδα. Εισήχθη στην παιδαγωγική Ακαδημία Λάρισας, το σχολικό έτος 1959-60. 

Μετά την αποφοίτησή του υπηρέτησε στο στρατό ως έφεδρος αξιωματικός. Υπηρέτησε,  ως δάσκαλος και Δ/ντής στο 2ο 7/θ Δημοτικό σχολείο Κρανέας καθώς και σε άλλα σχολεία του νομού και της πόλης της Λάρισας με χαρακτηριστικά το 2ο & 28ο Δημοτικό σχολείο Λάρισας από το οποίο και συνταξιοδοτήθηκε. Αποσπάστηκε, επίσης, σε σχολεία του εξωτερικού (Κων/πολη, Βέλγιο, Γερμανία). Ήταν παντρεμένος, με την, επίσης, εκπαιδευτικό, κ. Χριστίνα Βαρδακάρη. Μαζί απέκτησαν δύο τέκνα: την Κατερίνα και το Γιώργο. 

Το  σχολικό έτος 1973-74, που υπήρξε Διευθυντής στην Κρανέα, έγινε, με δική του πρωτοβουλία, η ανέγερση του κενοταφίου, σε χώρο του προαυλίου του 2ου Δημοτικού Σχολείου, προς τιμή των ηρωικώς πεσόντων Κρανιωτών κατά τον Ἑλληνοϊταλογερμανικό πόλεμο του 1940-1941. 

Με ευλάβεια υπηρέτησε την εκπαίδευση, στην οποία τόσο πολύ πίστευε. Η προσφορά του στα σχολεία, του εσωτερικού και εξωτερικού, θα θυμίζει σε όλους το πέρασμά του και θα κρατάει άσβεστη τη μνήμη του. Έθετε τις διδακτικές του ικανότητες σε δεινή δοκιμασία με γνώμονα, πάντοτε τους μαθητές/τριές του.

Δεν υπήρξε μόνο ένας εξαιρετικός δάσκαλος, αλλά κι ένας σπουδαίος παιδαγωγός. Την εποχή που τα παιδονομικά μέτρα ήταν αυστηρά, πρωτοτύπησε. Κατόπιν πρότασής του, με πράξη του συλλόγου διδασκόντων του έτους 1972: «Έκαστος δάσκαλος, φροντίζει διά τον εξωραϊσμό, υποβοηθεί το Δ/ντήν εις το έργον του, εισηγείται παν παιδονομικόν και παιδαγωγικόν μέτρον και ουδέποτε χρησιμοποιεί κανόνα (βέργα) προς εκφοβισμόν των μαθητών, καθ’ όσον ο κανών καταστρέφει και τα χέρια των μαθητών και τον νουν αυτών και τον ψυχικόν των κόσμο και τα άψυχα θρανία της τάξεως».

Υπήρξε επιτυχημένος σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής: άνθρωπος, δάσκαλος, σύζυγος, πατέρας. Πρόσφερε τα πάντα με ανιδιοτέλεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρξε μέλος της πρωτοπόρας, για την εποχή, ομάδας που προχώρησαν στην ίδρυση του τοπικού αθλητικού συλλόγου κι αυτός που έκανε, στη συνέχεια την ονοματοδοσία του, ως  Δευκαλίωνας Κρανέας. Με ενέργειές του, επίσης, έγινε η  διαμόρφωση τόσο του χώρου του γηπέδου όσο και του προαυλίου του 2ου Δημοτικού σχολείου. 

Μέσα στην πολύπλευρη δράση του και προσφορά στην τοπική κοινωνία, υπήρξε, τέλος, δημιουργικό μέλος της ομάδας που ανέλαβε την ανέγερση του κτηρίου του Μ.Ε.Σ.Κ.Ε. Η γενικότερη συνεισφορά του στα πολιτιστικά και κοινωνικά  δρώμενα του χωριού υπήρξε τεράστια και ανεκτίμητης αξίας. 

Το έργο του, θα λειτουργεί ως καθοδηγητικός φάρος για τις ενέργειες όλων των νεότερων εκπαιδευτικών συμπολιτών μας.

Απεβίωσε, ύστερα από γενναία μάχη, ακολουθώντας την κοινή ανθρώπινη μοίρα στις 11 Οκτωβρίου 2025.

Το είχε, όμως, προβλέψει. Γι' αυτό κι η τελευταία του βόλτα ήταν στον τόπο που γεννήθηκε και γαλουχήθηκε, στην Κρανιά. 

Η νεκρώσιμος ακολουθία του τελέστηκε στις 13 Οκτωβρίου από τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Γόννων Λάρισας, τόπο καταγωγής της συζύγου του, Χριστίνας.

Ιωάννης Γ. Κόνιαρης,

Συνταξιούχος Δάσκαλος

* Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται ολόψυχα συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους συγγενείς, τους φίλους και τους/τις πολυπληθείς μαθητές/τριες του αείμνηστου δασκάλου Νικολάου Κόνιαρη. Ο Θεός να τον αναπαύσει μετά δικαίων. Η μνήμη του θα παραμένει πάντα αγαθή και άσβεστη τόσο μεταξύ των Κρανιωτών όσο και μεταξύ των ανθρώπων που επάξια υπηρέτησε μέσα από το λειτούργημα του δασκάλου. 

Η επιστολή του δημοδιδάσκαλου της Κρανιάς Αλέξανδρου Τρυφωνίδη προς το "Διδασκαλικό Βήμα" (ΦΩΤΟ)

 

Ο συνταξιούχος δάσκαλος του χωριού μας Ιωάννης Κόνιαρης με κείμενό του προχθές μας πληροφόρησε πως έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, ο γιος του Αλέξανδρου Τρυφωνίδη, ο Ευάγγελος Τρυφωνίδης, ο οποίος γεννήθηκε το 1921 στο χωριό μας, όταν οι γονείς του, δηλαδή ο πατέρας του Αλέξανδρος και η μητέρα του Ελένη Δημητριάδου υπηρετούσαν στην Κρανιά από το 1917 έως το 1927. 

Κάτω από το κείμενο του αγαπητού δασκάλου μας Ιωάννη Κόνιαρη, κάποιος αγαπητός αναγνώστης του Ιστολογίου μας, μας ενημέρωσε ότι υπάρχει η παρακάτω επιστολή, την οποία και δημοσιεύουμε, του δημοδιδάσκαλου της Κρανιάς Αλέξανδρου Τρυφωνίδη στο "Διδασκαλικό Βήμα" στο Τεύχος 13, σελίδα 2, την 1 Φεβρουαρίου 1925. 

Με την ευκαιρία της δημοσίευσης της επιστολής του Αλέξανδρου Τρυφωνίδη, δημοσιεύουμε από το αρχείο του Δημοτικού Σχολείου Κρανέας, επιπλέον μία φωτογραφία με τον ίδιο και κάποιες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου Κρανέας (1921) στη βόρεια πλευρά του παλαιού ναού του Αγίου Δημητρίου της Κρανιάς (κεντρική φωτογραφία) και εν συνεχεία τις φωτογραφίες του Αλέξανδρου Τρυφωνίδη και της συζύγου του δημοδιδασκάλισσας Ελένης Δημητριάδου.  

Ευχαριστούμε θερμά τον συμπατριώτη συνταξιούχο δάσκαλό μας και επί πολλά χρόνια δραστήριο Διευθυντή του Α' Δημοτικού Σχολείου Κρανιάς Ιωάννη Κόνιαρη για τις σημαντικές ιστορικές για το χωριό μας πληροφορίες που μας καταθέτει, καθώς επίσης και τον αναγνώστη του Ιστολογίου που μας ενημέρωσε για την ύπαρξη της επιστολής.  

Ο δημοδιδάσκαλος Αλέξανδρος Τρυφωνίδης

Η δημοδιδασκάλισσα Ελένη Δημητριάδου

«Έφυγε» ο Ευάγγελος Τρυφωνίδης

 

(Φωτογραφία αρχείου της δεκαετίας του '30 στο Δημοτικό σχολείο της Κρανιάς)

Έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, στις 15 Αυγούστου 2023, ο Ευάγγελος Τρυφωνίδης, γιος των δασκάλων, Αλέξανδρου Τρυφωνίδη και Ελένης  Δημητριάδου, που υπηρέτησαν στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας κατά την περίοδο 1917-1927. Συγκεκριμένα, ο γιός τους, Ευάγγελος Τρυφωνίδης, γεννήθηκε το έτος 1921 στο χωριό μας. Αν κι έμεινε εδώ για μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι το 1927, οι αναμνήσεις του από τον τόπο μας ήταν έντονες. Η τελευταία φορά που του δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτεί το χωριό μας ήταν τον Ιούλιο του 2002, όταν πραγματοποιήθηκε, με πρωτοβουλία του τότε Δ/ντή  του Δημοτικού Σχολείου, κ. Ιωάννη Κόνιαρη, η συνάντηση των δασκάλων.  Το πλήθος των εκεί παρευρισκομένων συγκινήθηκε από το χαιρετισμό που απηύθυνε. 

Του εύχομαι καλό ταξίδι και  καλό παράδεισο. Συλλυπητήρια στην οικογένειά του, τους δικούς του, τους φίλους και γνωστούς του. 

Ιωάννης Κόνιαρης

Συνταξιούχος δάσκαλος

"Έφυγε" ο δάσκαλος Πατούνας Δημήτριος του Ιωάννου (Πατουνούλας)

 

\

Τρίτη 13 Ιουνίου 2023 κι ώρα 18.30´. Πένθιμος  ακούγεται ο ήχος της καμπάνας του Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελίστριας Γρεβενών.

Ο ήχος της προειδοποιεί ότι κάποιος συνάνθρωπός μας εγκαταλείπει τα εγκόσμια. Ποιος άραγε; 

Κάποιοι, για να μάθουν, έτρεξαν στις κολόνες για να διαβάσουν τα κηδειόχαρτα. Ξαφνιάστηκαν, διαβάζοντας ότι πέθανε ο δάσκαλος, Πατούνας Δημήτριος (Πατουνούλας) και ότι η κηδεία του θα γίνονταν την επόμενη μέρα, 14 Ιουνίου κι ώρα 17.30´.

Το άκουσμα της θλιβερής είδησης εξαπλώθηκε γρήγορα στην πόλη των Γρεβενών. Η εργατικότητά του, η εντιμότητά του, η ευσυνειδησία του, το ανήσυχο πνεύμα του, τον είχαν καταξιώσει στην κοινωνία των Γρεβενών.

Είχε γίνει γνωστός τόσο για την επιστημονική του κατάρτιση, τη διδακτική και παιδαγωγική του επάρκεια όσο και για τη μεθοδικότητα, την εργατικότητά του και την ικανότητά του να μεταδίδει στους μαθητές του την αγάπη για τη μάθηση. Ενσάρκωνε τον καλό, τον τέλειο,  τον υποδειγματικό, τον ιδανικό δάσκαλο που κάθε γονέας επιθυμεί για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του.

Για να κάνει πιο εύληπτη τη διδασκαλία και πιο ενδιαφέρον το μάθημα, κατασκεύαζε ο ίδιος, εξ ιδίων εξόδων, τα περισσότερα εποπτικά όργανα,  Φυσικής και Γεωγραφίας, εξοπλίζοντας με αυτά τα σχολεία που δίδασκε. Πολλά εκτέθηκαν σε εκθέσεις σχολικών εποπτικών οργάνων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Γρεβενών. Αρκετά από αυτά τα δανείζονταν οι δάσκαλοι για  τις υποδειγματικές διδασκαλίες σε σχολεία  της περιφέρειας Γρεβενών.

Έφυγε ξαφνικά. Έφυγε να συναντήσει τους γονείς του, που δε γνώρισε. Να συναντήσει τη θεία του και το θείο του, που τον αγάπησαν και τον μεγάλωσαν. Να συναντήσει τους φίλους του και τους γνωστούς του.

Άφησε πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη για όλους μας αλλά κυρίως για τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Άφησε το τιμημένο όνομά του χάρη στην εργατικότητα, την τιμιότητα και την ευσυνειδησία που τον διέκρινε σε όλη του τη ζωή.

Καλό ταξίδι Δημήτρη – Καλό παράδεισο.

 

Για τους νεότερους… σύντομο βιογραφικό του

Γεννήθηκε στην Κρανέα Ελασσόνας το 1939. Σε ηλικία ενός (1) έτους έχασε τον πατέρα του. Σκοτώθηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, στην περιοχή της Κορυτσάς, 4 Απριλίου 1941. Την ίδια χρονιά πέθανε και η μάνα του.

Δεν γνώρισε την αγκαλιά και το χάδι της μάνας ούτε τη στοργή του πατέρα του, όπως τόνισε στον επικήδειο ο συνταξιούχος δάσκαλος, κ. Βήλιος   Δημήτριος. Αυτούς αντικατέστησαν η θεία του,  Πατούνα Αγαθή, αδελφή του πατέρα του και  ο σύζυγός της, Κόνιαρης Γεώργιος.  

Τον ενέταξαν στην οικογένειά τους ως δικό τους παιδί. Δεν τον ξεχώριζαν από τα παιδιά τους. Ίσως να του έδειχναν κα μεγαλύτερη αδυναμία και αγάπη. Τα παιδιά τους τον θεωρούσαν αδελφό.   

Μετά  το δημοτικό σχολείο φοίτησε στο γυμνάσιο Δεσκάτης τις τρεις πρώτες τάξεις. 

Το καλοκαίρι του 1953 τραυματίστηκε από έκρηξη παλαιού πολεμικού βλήματος  (οβίδα), στο Φελλί Γρεβενών, όπου βοηθούσε το θείο του στις κτηνοτροφικές εργασίες. Τραυματίστηκε βαριά στο πόδι και το χέρι. 

Οι γιατροί του νοσοκομείου Κοζάνης που νοσηλεύτηκε, αποκατέστησαν το πόδι• έχασε, όμως, το δείκτη του δεξιού χεριού του.   

Τις τρεις μεγαλύτερες τάξεις του 6/τάξιου τότε γυμνασίου φοίτησε στο γυμνάσιο Ελασσόνας. 

Αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία Λάρισας. Εργάστηκε, ως κοινοτικός δάσκαλος, στα δημοτικά σχολεία της Κρανέας, το σχολικό έτος 1961-62 στο 2ο Δημοτικό και το 1962-63 στο 1ο Δημοτικό. Για τους μαθητές και για τους χωριανούς έμεινε γνωστός με τη χαρακτηριστική επωνυμία,  Πατουνούλας. Το επόμενο σχολικό έτος 1963-64 εργάστηκε, ως αναπληρωτής, στο δημοτικό σχολείο Άκρης (Μπισιρτσιά).

Διορίστηκε στο νομό Γρεβενών και υπηρέτησε για δεκατρία (13) σχολικά έτη στο δημοτικό σχολείο  Κρανιάς Γρεβενών, πέντε (05) στο Δοξαρά και τα υπόλοιπα σε σχολεία της πόλης  των Γρεβενών. 

Εκεί παντρεύτηκε τη Νηπιαγωγό,  Ζαμανάκου Μαριάνθη. Απέκτησαν δύο παιδιά, τη Χρυσούλα και τον Ιωάννη. Φέρνουν τα ονόματα των γονέων του.

Συχνά επισκέπτονταν το χωριό του για να συναντήσει τους συγγενείς, τους φίλους  και τους γνωστούς.

Ιωάννης Γ. Κόνιαρης

Συνταξιούχος Δάσκαλος

 * Το Ιστολόγιο Κρανέα Ελασσόνας εύχεται θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους συγγενείς και τους φίλους του συμπατριώτη μας δασκάλου Δημητρίου Πατούνα. Πέρασε πολλά, όμως μέσα από την καρδιά του πρόσφερε πάρα πολλά στην εκπαίδευση και στις τοπικές κοινωνίες όπου υπηρέτησε. Ο Θεός να τον αναπαύσει. 

Ιωάννης Κόνιαρης: «Σύναξη Δασκάλων Δημοτικών Σχολείων Κρανέας-Ελασσόνας 1921-2002»

 

Κυκλοφόρησε το βιβλίο του συνταξιούχου δασκάλου, κ. Ιωάννη Κόνιαρη, με τίτλο «Σύναξη Δασκάλων Δημοτικών Σχολείων Κρανέας-Ελασσόνας 1921-2002».

Το βιβλίο περιέχει σημαντικά ιστορικά στοιχεία σχετικά με τη λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου του χωριού του.

Πραγματεύεται, ιδιαιτέρως, τη σύλληψη κι υλοποίηση της πρωτότυπης και πρωτόγνωρης εκδήλωσης που έλαβε χώρα, το 2002, προς τιμήν όλων των δασκάλων που υπηρέτησαν στα Δημοτικά Σχολεία του χωριού του, από το 1916 έως το 2002. Στις σελίδες του θα βρεις πλούσιο και μοναδικό φωτογραφικό υλικό των ετών 1921-2002.

Με τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την ανέγερση του διδακτηρίου, αναφέρεται, στις σημαντικότερες επεμβάσεις συντήρησής του, που έγιναν τα χρόνια αυτά. Κυρίως όμως αναφέρεται στις συνεχείς και επίμονες προσπάθειες που έγιναν από τον ίδιο, τον κ. Κόνιαρη, κατά τη διάρκεια της θητείας του, ως διευθυντή, προκειμένου να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες πιστώσεις για την ολική ανακαίνισή του, ώστε να καταστεί ένα καθ’ όλα σύγχρονο και λειτουργικό διδακτήριο. Είναι εμπλουτισμένο με έγχρωμο, φωτογραφικό υλικό των διαφόρων φάσεων, από την ανέγερσή του μέχρι το 2004.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην άρτια οργάνωση του διδακτηρίου και στην τολμηρή, από την άλλη πλευρά, απόφασή του να προχωρήσει, μόνος του, στην μηχανοργάνωση όλου του αρχείου του Σχολείου από το 1932 έως το 2002.

Στο βιβλίο αυτό, μπορεί κανείς ακόμη να αναζητήσει τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονταν στους μαθητές εκείνων των εποχών προς φρονηματισμό τους. Επίσης, παρατίθενται στατιστικοί πίνακες, μέσα από τους οποίους φαίνονται οι αυξομειώσεις του μαθητικού δυναμικού των ετών 1931-2021.

Συνοπτικά, ξετυλίγεται μέσα στις σελίδες του, η ιστορία εκπαίδευσης του χωριού του.

Το βιβλίο θα διατεθεί δωρεάν σε όλους τις/ τους συμμετέχουσες/οντες, στην εκδήλωση, δασκάλους και τους απογόνους αυτών.

Πηγή: Larissanet

* Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται ολόψυχα στον συμπατριώτη μας δάσκαλο Ιωάννη Κόνιαρη να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο του. 

Του ευχόμαστε επίσης να είναι πάντα υγιής και δημιουργικός. Πάρα πολλά παιδιά υπήρξαμε μαθητές του και μάθαμε κοντά του τα πρώτα γράμματά μας. Πάντα είχε την έγνοια να μας μεταδώσει τη γνώση. Με χιούμορ πολλές φορές, αλλά και αυστηρότητα όπου χρειαζόταν.