Αγάπη Σπαθάρα: "Προσευχή"

Πιστεύω 

σε ό,τι βλέπω, 

σε ό,τι ακούω, 

σε ό,τι αισθάνομαι

και στης καρδιάς μου 

το ρυθμό,

για να μην χάνομαι...

Πιστεύω

στη λύπη, 

στη χαρά, 

στο γέλιο 

και στο δάκρυ

σε ό,τι πηγάζει δυνατό,

απ' της ψυχής τα βάθη.

Πιστεύω 

σε ό,τι τα δυο μου χέρια 

κράτησαν... 

σε ό,τι τα πόδια μου 

περπάτησαν...

και την ζωή μου 

ανάστησαν.

Πιστεύω 

σε κάτι το μοναδικό,

το μόνο που είν'

αληθινό 

και δεν είναι απάτη, 

πιστεύω 

στην Αγάπη!

Αγάπη Σπαθάρα 

05/01/2017

* Ευχαριστούμε θερμά την Αγάπη Σπαθάρα για την αποστολή του ποιήματός της. Η δύναμη της προσευχής είναι όντως μεγάλη αν και ο σύγχρονος άνθρωπος την απεμπολεί από τη ζωή του διότι νομίζει πως αισθάνεται...δυνατός και ελεύθερος. Ωστόσο, η προσευχή παρέχει ακριβώς αυτή την ελευθερία και τη δύναμη που μάταια ψάχνει αλλού ο άνθρωπος. Όσο για τη δύναμη της πίστης ή αλλιώς της εμπιστοσύνης, αρκεί να θυμηθούμε τα λόγια του Χριστού πως όποιος έχει έστω και ελάχιστη πίστη μπορεί να μετακινήσει και όρη.

Τα Σίχνα και το Γαϊτανάκι στην Κρανιά Ελασσόνας

Η πομπή των Σίχνων στο ξωκλήσι του Αι - Γιάννη στην Κρανιά

Θεοφάνεια ή Φώτα ξημερώνει μεθαύριο στον Ορθόδοξο κόσμο."Σήμερα τα Φώτα και ο Φωτισμός και χαρές μεγάλες και Αγιασμός..." τραγουδούν μικροί - μεγάλοι στην ελληνική επαρχία. Τα Θεοφάνεια είναι η πρώτη γιορτή του χρόνου και γι' αυτό είναι και η πιο παλιά που γιορτάζονταν, από τα πρώτα εκκλησιαστικά χρόνια, όπου μαζί της ήταν ενωμένα και τα Χριστούγεννα, ως μια γιορτή.

Στην Κρανιά Ελασσόνας γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα η μεγάλη εορτή των Φώτων με τη συμμετοχή όλων των πιστών του χωριού. Η εορτή ξεκινάει το πρωί με την πανηγυρική Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου και με τη χορωδία των γυναικών, αλλά και σύσσωμο το εκκλησίασμα να ψάλλουν το απολυτίκιο της ημέρας: "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε...".

Λίγο πριν την απόλυση της Θείας Λειτουργίας και βέβαια πριν την τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού ο ιερέας εξέρχεται του Ιερού Βήματος μπροστά στην Ωραία Πύλη και από εκεί θέτει σε δημοπρασία πρώτα τον Σταυρό, μετά την εικόνα της  Βάπτισης του Κυρίου, κατόπιν την εικόνα του Ιωάννου του Προδρόμου και στη συνέχεια τις δεκάδες των εικόνων άλλων αγίων, τηρώντας έτσι ένα έθιμο πολλών χρόνων που ανάγεται ίσως και στα χρόνια του Βυζαντίου ακόμα.

Σε κάποια από τις τελευταίες χρονιές ο ιερέας πρότεινε δημόσια στο εκκλησίασμα της Κρανιάς να μη γίνεται αυτή η ιδιότυπη δημοπρασία, ωστόσο οι πιστοί απάντησαν πως "έτσι το βρήκαμε, έτσι και θα το αφήσουμε" και βεβαίως ο ιερέας υπάκουσε στη θέληση του λαού της ενορίας.

Μετά λοιπόν τη δημοπρασία του Σταυρού και των εικόνων και προπορευομένου του Σταυρού η λιτανεία εξέρχεται του ναού λέγοντας ρυθμικά και συνεχώς το: "Κύριε ελέησον" και αφού κάνουν με ταχύ βηματισμό τρεις φορές τον κύκλο του  κεντρικού ναού του Αγίου Δημητρίου κατόπιν με πιο γρήγορο βηματισμό, σχεδόν τρέχοντας, η πομπή κατευθύνεται στα κοντινά ξωκλήσια του χωριού, τον Αι Γιάννη, τον Αι Κωνσταντίνο, τον Αι Παντελεήμονα, την Αι Τριάδα, τον Αι Λιά και τέλος τον Άι Θανάση, για να κατηφορίσουν στην κεντρική εκκλησία και πάλι στον πολιούχο Άγιο Δημήτριο, όπου κλήρος και λαός περιμένουν τον Σταυρό με τον οποίο θα τελέσουν τον Μεγάλο Αγιασμό των υδάτων εξωτερικά του ναού στο "χαγιάτι", που λέγαν οι παππούδες μας, αν ο καιρός το επιτρέπει ή διαφορετικά μέσα στο ναό. Δύο ώρες περίπου διαρκεί η διαδρομή αυτή που μετριέται συνολικά σε κάποια χιλιόμετρα. Οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα με την έλευση του Σταυρού και των εικόνων και "άρχεται ο Μέγας Αγιασμός..." σε κολυμβηθράκι, όπου ήδη έχει ετοιμασθεί γι' αυτό το μεγάλο γεγονός.

Αυτή η ιδιότυπη "ιεροτελεστία" που σας περιγράψαμε, η δημοπρασία δηλαδή,

Αγάπη Σπαθάρα: "Ας ερχότανε μια μέρα"

Ας ερχότανε μια μέρα

Με τη νέα τη χρονιά 

ας βαδίσουμε μπροστά, 

ας χαράξουμε το δρόμο 

με αγάπη...χωρίς φόβο. 

Ας αφήσουμε στην άκρη 

κάθε πόνο, κάθε δάκρυ, 

ας κοιτάξουμε βαθιά 

στων ανθρώπων την καρδιά. 

Ας φροντίσουμε να βρούμε 

τις αξίες...πριν χαθούνε, 

θεμέλιος λίθος ας γίνουνε 

να ξαναναστηθούνε...

Ας ερχότανε μια μέρα 

που όλοι οι άνθρωποι, παρέα,

θα αγκαλιάζονταν στη γη 

κάνοντας καινούργια αρχή! 

03/01/2017 

(Στη φωτογραφία εγώ και ο άντρας μου, από την αλλαγή του χρόνου στη Λάρισα)

* Ευχαριστούμε θερμά την συμπατριώτισσά μας Αγάπη Σπαθάρα για την αποστολή του ωραίου ποιήματός της για την νέα χρόνια και ας προσπαθήσουμε να κάνουμε πράξη έστω μια - για αρχή - από τις στροφές του ποιήματός της.

Μια φωτογραφία από αλλοτινά "μπαμπαλιούρια"

Ο συμπατριώτης μας Κώστας Κουτσιώρας του Ιωάννη μας απέστειλε μια φωτογραφία με αλλοτινά "μπαμπαλιούρια" στην Κρανιά με σκοπό την αναγνώριση από τους φίλους του Ιστολογίου.

Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια την φωτογραφία του φίλου Κώστα και αυτούσιο το σχόλιό του που την συνοδεύει:

"ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ; Η φωτογραφία τραβήχτηκε στις αρχές της δεκαετίας του '70..πότε ακριβώς άγνωστο από εμένα! Είναι σίγουρα όμως από τα μπαμπαλιούρια...και θα είχε θαρρώ μεγάλο ενδιαφέρον να "ανακαλύψουμε" τους εικονιζόμενους..τον μόνο που αναγνωρίζω εγώ είναι τον Γκόντη...φίλε Χρήστο αν είναι εύκολο δημοσίευσε την κι εσύ ο ίδιος στη σελίδα, διότι από εμένα θα κρυφτεί απλά στις δημοσιεύσεις επισκεπτών..."

Ευχαριστούμε θερμά τον Κώστα για την αποστολή της φωτογραφίας.

Χρονιά μοιράσματος...

Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται η νέα χρονιά, η οποία ανατέλλει, να είναι χρονιά μοιράσματος. Μοίρασμα στις χαρές, μοίρασμα στις λύπες, μοίρασμα στα αγαθά, μοίρασμα στην αγάπη. Καλή χρονιά!

Τα "Μπαμπαλιούρια" στην Κρανιά

Ένα πανάρχαιο διονυσιακό δρώμενο εναρμονισμένο στην Ορθόδοξη Παράδοση

Νέοι του χωριού, η Δημοτική Ενότητα Αντιχασίων πλέον, με τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΜΕΣΚΕ, και χορωδία γυναικών αναβιώνουν κάθε χρόνο τα «μπαμπαλιούρια», την ημέρα της πρωτοχρονιάς, στην Κρανέα Ελασσόνας.

Νεαρά αγόρια ντυμένοι καπετάνιοι με φουστανέλες, έχοντας στο πλάι τους το ταίρι τους, που είναι κι αυτά νεαρά αγόρια με γυναικεία ενδύματα, εμφανίζονται στο προαύλιο της Εκκλησίας νωρίς το πρωί πριν ακόμη τελειώσει η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.  Τα κουδούνια που κρέμονται από τη μέση των "κουδουνάδων", οι οποίοι συνοδεύουν τους καπετάνιους με τις…γυναίκες τους, ηχούν δίνοντας το μήνυμα της εκκίνησης της νέας χρονιάς, αλλά και παράλληλα το άγγελμα του ξυπνήματος της φύσης, μιας που οδεύουμε σιγά-σιγά προς την άνοιξη.

Μετά την απόλυση της Εκκλησίας στο προαύλιο του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου, η χορωδία των γυναικών τραγουδάει τα τραγούδια της πρωτοχρονιάς, ενώ τα «μπαμπαλιούρια» χορεύουν στους ρυθμούς των τραγουδιών.

Τραγουδώντας έπειτα, κλέφτικα τραγούδια, τα «μπαμπαλιούρια» παίρνουν το δρόμο για τις γειτονιές του χωριού, προπορευομένων των "κουδουνάδων" με το πράσο στο χέρι, για να φυλάνε το "μπουλούκι" (ομάδα), αναγγέλλοντας τον ερχομό του νέου χρόνου και τραγουδώντας τα ανάλογα κατά περίπτωση παινέματα  στον ‘’αφέντη’’ του σπιτιού, στη ‘’κυρά’’, στο νιόπαντρο ζευγάρι, στον ιερέα, στους  τοπικούς άρχοντες,στο δάσκαλο, στα μικρά παιδιά, στους ξενιτεμένους κ.λ.π  Τα καλούδια που κερνούν οι νοικοκυρές των σπιτιών στα «μπαμπαλιούρια» είναι πολλά, μεταξύ των οποίων, κρέας, κρασί, τσίπουρο, και γλυκά , όπου έχουν την ιδιαίτερη τιμητική τους.

Την εκδήλωση τιμούν κάθε χρόνο με την παρουσία τους οι αρχές του τόπου και πλήθος χωριανών εντός και εκτός Κρανιάς.

 Χρήστος Γκουνέλας

Θεολόγος - Μουσικός

Αντάμωμα Κρανιωτών που γεννήθηκαν το 1956

Κάποιοι από μας συνεχίζουν να ζουν και σήμερα στο χωριό μας.Οι άλλοι που είναι και οι περισσότεροι είναι διασκορπισμένοι ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σε μια εποχή που μόνο έτσι δεν την ονειρευόμασταν, με κατεβασμένες θερμοκρασίες και με  διάθεση ανεβασμένη στο φουλ, σε γνωστή ταβέρνα του χωριού μας στις 26 Δεκεμβρίου 2016 ανταμώσαμε (και ήμασταν πολλοί) οι συνομήλικοι που γεννηθήκαμε τη χρονιά του 1956. Αφού έγινε  το “καλωσόρισμα” και εν συντομία ο καθένας ανέφερε το “βιογραφικό του”, μέσα σε μια εξαιρετική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε και ήταν πέρα από κάθε περιγραφή, φάγαμε, τραγουδήσαμε, χορέψαμε και γελάσαμε με την καρδιά μας (έπεσε πολύ και τρανταχτό γέλιο).

Θυμηθήκαμε γεγονότα και στιγμές καλές και άσχημες, από τα μαθητικά μας χρόνια, σκηνές που μας γύρισαν πίσω στη νιότη. Συγκινητική η αναφορά στους συνομήλικούς μας που έφυγαν πρόωρα από τη ζωή, στη μνήμη των οποίων τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή.

Ευχάριστες εκπλήξεις η Ευθυμία και ο Δημήτρης που γεννήθηκαν στο χωριό μας το 1956 αλλά σε πολλή μικρή ηλικία έφυγαν οικογενειακώς και οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, δεν τους γνωρίζαμε (μέχρι χθες). Χωρίσαμε αργά το βράδυ με γεμάτες τις μπαταρίες μας, με τις καλύτερες εντυπώσεις και με μια υπόσχεση: να ξανασμίξουμε σύντομα και πάλι στο χωριό μας και να είμαστε όλοι εκεί.

Για τη μεγάλη επιτυχία της συνάντησης, που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους κοπιάσαντες και ιδιαίτερα στον Πρόεδρο των Προέδρων, στον Βασίλη Γκουντούρα, στον Βάιο Παπαγιάννη, στον Σεφ του καταστήματος και σ' εκείνους που ήρθαν από πολύ μακριά, όπως ο Παναγιώτης κ.ά. 

Η σειρά του 1956 εύχεται σε όλους τους Κρανιώτες Χρόνια Πολλά & Καλή Χρονιά!

                                                                               Επιμέλεια: Κων/νος Γ. Κατσαρός

* Ευχαριστούμε θερμά τον Κωνσταντίνο Γ. Κατσαρό για την αποστολή του κειμένου και ευχόμαστε το παράδειγμα όσων γεννήθηκαν το 1956 και άλλων ακόμη σειρών που αντάμωσαν έως τώρα, να το ακολουθήσουν και άλλες σειρές συμπατριωτών μας.

Σχόλιο τριών περιπατητών για δάση της Κρανιάς

Αναδημοσιεύουμε το σχόλιο που μας απέστειλαν χθες τρεις φίλοι περιπατητές αναφορικά με τα δάση στις θέσεις "Μαρμαρούλια" και "Αρβανίτη" στην Κρανιά. Ακολουθεί αυτούσιο το σχόλιό τους:

Unknown27 Δεκεμβρίου 2016 - 8:38 μ.μ.

Αν περπατησει κανεις στο δασος στα Μαρμαρουλια και στου Αρβανιτη θα δει οτι ειναι πολυ πυκνο.Αυτο εχει σαν αποτελεσμα κατω απο τα δενδρα να μην αναπτυσσεταιη αναλογη χλωριδα και πανιδα (μανιταρια ,χορταρια,λαγοι,ζωυφια κτλ.)Χρειαζεται λοιπον αραιωμα .Κανουμε την προταση προς τους αρμοδιους και περιμενουμε απαντηση.Τρεις φιλοι περιπατητες.

Κρανιά: Χριστούγεννα 2016 (ΦΩΤΟ)

Δημοσιεύουμε μια σειρά φωτογραφικών στιγμιοτύπων από το χωριό μας έτσι όπως τα αποτύπωσε με τον φωτογραφικό φακό του, χθες ανήμερα των Χριστουγέννων, ο γαμπρός στο χωριό μας, Βασίλης Καλαμάρας. Ο Βασίλης έχει ως χόμπι τη φωτογραφία και όσες φορές επισκέπτεται το χωριό "φυλακίζει" με τον φακό του ανθρώπους, εκδηλώσεις και τοπία, ενώ η αγάπη του για την τέχνη της φωτογραφίας φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ίδιες τις φωτογραφίες.

Ευχαριστούμε θερμά τον Βασίλη για αυτές τις όμορφες φωτογραφίες που μας απέστειλε και ευχόμαστε ολόψυχα χρόνια πολλά με υγεία και κάθε χαρά τόσο στον αγαπητό φίλο Βασίλη όσο και στους απανταχού συμπατριώτες και φίλους. 

 Πατήστε στη συνέχεια για να δείτε όλες τις φωτογραφίες:

Ευχές του Ιστολογίου

Το Ιστολόγιο "Κρανέα Ελασσόνας" εύχεται στους απανταχού φίλους και συμπατριώτες καλά Χριστούγεννα!

Η γέννηση του Χριστού να γίνει αφορμή της προσωπικής αναγέννησής μας!

Ο θάνατος του Νεογέννητου Χριστού

Του Χρήστου Γκουνέλα,

Θεολόγου

Ποτέ δεν αγκαλιάστηκε ο θάνατος τόσο από τη ζωή όσο με τη γέννηση του Θεανθρώπου. Οσμή θανάτου είχε η ανθρώπινη ζωή, όταν γεννήθηκε ο Χριστός και την ίδια οσμή πήρε και ο Χριστός με τη γέννησή Του.

Με πολλή σοφία ο αγιογράφος εικονίζει το Νεογέννητο ήδη μέσα σε νεκρική λάρνακα, προεικόνιση του Σταυρικού θανάτου που αναμένει το Θείο Βρέφος. Η ζωή Του μάλιστα κινδυνεύει από την πρώτη μέρα. Ένα Βρέφος που γεννιέται αθόρυβα και ταπεινά, καθίσταται «επικίνδυνο» για τους ηγέτες του κόσμου τούτου.

Από τότε μέχρι και σήμερα γεννιέται κάθε Χριστούγεννα, κάθε μέρα, μέσα μας και έξω μας, ξανά και ξανά το ίδιο Θείο Βρέφος. Γεννιέται συνεχώς, γιατί συνεχώς πεθαίνει και ανασταίνεται.

Το εμπόριο της Γιορτής (όσο έχει απομείνει λόγω οικονομικής κρίσης), ο Santa Claus, το…χαμένο  -στις σύγχρονες μέρες (μόνο στις σύγχρονες;) - νόημα των Χριστουγέννων θα απασχολήσει και πάλι τους πιο…βαθυστόχαστους.

Από την άλλη, οι πιο…ανάλαφροι και…έχοντες θα διάγουν τις ημέρες αυτές με ξεκούραση ή διασκεδάζοντας, άντε και λίγο εκκλησία – έτσι για το καλό. Εκτός από αυτούς που, σύμφωνα με τις στατιστικές, ζούνε κάτω από το όριο της φτώχειας και για άλλη μια φορά, τα Χριστούγεννα γι’ αυτούς θα είναι δύσκολα. Η… σκέψη πολλών από μας όμως θα είναι κοντά τους, ίσως και με λίγο κρέας και ένα…πακέτο μακαρόνια.

Άλλωστε, υπάρχουν και πλούσιοι που θα οργανώσουν Χριστουγεννιάτικα φιλανθρωπικά gala για την ενίσχυση των αναξιοπαθούντων.

Τι περίεργη τελικά και τραγική μοιάζει αυτή η γιορτή των Χριστουγέννων! Το Νεογέννητο να θανατώνεται τη στιγμή που γεννιέται, ίσως και πριν ακόμη καλά - καλά γεννηθεί. 

Και το Μυστήριο συνεχίζεται: Δεν ενοχλείται από τον θάνατό Του. Ίσα – ίσα εκουσίως τον υπομένει, αφού με αυτόν θα συναντήσει το πλάσμα Του στα βάθη του Άδη. Χαίρεται με τον θάνατό Του, γιατί μ’ αυτόν θα πατήσει τη φθορά της κτίσης – «θανάτω θάνατον πατήσας» – και θα αναστηθεί ήσυχα στις ταπεινές ψυχές, κρυφά, χωρίς λαμπιόνια και θόρυβο, έτσι όπως γεννήθηκε.

Η Χριστουγεννιάτικη γιορτή των σχολείων στο χωριό μας

Σήμερα έγινε στο χωριό μας, στον χώρο του ΜΕΣΚΕ, η Χριστουγεννιάτικη γιορτή του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια τόσο στους δασκάλους και τις δασκάλες των σχολείων μας για την άψογη οργάνωση της γιορτής όσο και και στα παιδιά για τη συμμετοχή τους. Η ελληνική επαρχία αντιστέκεται στον πολυετή μαρασμό της δημιουργώντας πολιτισμό. 

* Οι φωτογραφίες είναι του Γιάννη Κόνιαρη.

Τα πτερόεντα δώρα

Ένα υπέροχο Χριστουγεννιάτικο και διαχρονικό κείμενο από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Μικρό και γεμάτο νόημα! Καλή ανάγνωση!

Ξένος τοῦ κόσμου καὶ τῆς σαρκός, κατῆλθε τὴν παραμονὴν ἀπὸ τὰ ὕψη, συστείλας τὰς πτέρυγας ὅπως τὰς κρύπτῃ, θεῖος ἄγγελος. Ἔφερε δῶρα ἀπὸ τὰ ἄνω βασίλεια διὰ νὰ φιλεύσῃ τοὺς κατοίκους τῆς πρωτευούσης. Ἦτον ὁ καλὸς ἄγγελος τῆς πόλεως.

Ἐκράτει εἰς τὴν χεῖρα ἓν ἄστρον καὶ ἐπὶ τοῦ στέρνου του ἔπαλλε ζωὴ καὶ δύναμις, καὶ ἀπὸ τὸ στόμα του ἐξήρχετο πνοὴ θείας γαλήνης. Τὰ τρία ταῦτα δῶρα ἤθελε νὰ μεταδώσῃ εἰς ὅλους ὅσοι προθύμως τὰ δέχονται.

Εἰσῆλθεν ἐν πρώτοις εἰς ἓν ἀρχοντικὸν μέγαρον. Εἶδεν ἐκεῖ τὸ ψεῦδος καὶ τὴν σεμνοτυφίαν, τὴν ἀνίαν καὶ τὸ ἀνωφελὲς τῆς ζωῆς ζωγραφισμένα εἰς τὰ πρόσωπα τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός, καὶ ἤκουσε τὰ δύο τεκνία νὰ ψελλίζωσι λέξεις εἰς ἄγνωστον γλῶσσαν. Ὁ Ἄγγελος ἐπῆρε τὰ τρία οὐράνια δῶρά του, καὶ ἔφυγε τρέχων ἐκεῖθεν.

Ἐπῆγεν εἰς τὴν καλύβην πτωχοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἀνὴρ ἔλειπεν ὅλην τὴν ἑσπέραν εἰς τὴν ταβέρναν. Ἡ γυνὴ ἐπροσπάθει ν᾿ ἀποκοιμίσῃ μὲ ὀλίγον ξηρὸν ἄρτον τὰ πέντε τέκνα, βλασφημοῦσα ἅμα τὴν ὥραν ποὺ εἶχεν ὑπανδρευθῆ. Τὰ μεσάνυχτα ἐπέστρεψεν ὁ σύζυγός της· αὐτὴ τὸν ὕβρισε νευρικὴ μὲ φωνὴν ὀξεῖαν, ἐκεῖνος τὴν ἔδειρε μὲ τὴν ράβδον τὴν ὀζώδη, καὶ μετ᾿ ὀλίγον οἱ δύο ἐπλάγιασαν χωρὶς νὰ κάμουν τὴν προσευχήν των, καὶ ἤρχισαν νὰ ροχαλίζουν μὲ βαρεῖς τόνους. Ἔφυγεν ἐκεῖθεν ὁ Ἄγγελος.

Ἀνέβη εἰς μέγα κτίριον πλουσίως φωτισμένον. Ἦσαν ἐκεῖ πολλὰ δωμάτια μὲ τραπέζας, κ᾿ ἐπάνω των ἔκυπτον ἄνθρωποι μετροῦντες ἀδιακόπως χρήματα, παίζοντες μὲ χαρτία. Ὠχροὶ καὶ δυστυχεῖς, ὅλη ἡ ψυχή των ἦτο συγκεντρωμένη εἰς τὴν ἀσχολίαν ταύτην. Ὁ Ἄγγελος ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον μὲ τὰς πτέρυγάς του διὰ νὰ μὴ βλέπῃ κ᾿ ἔφυγε δρομαῖος.

Εἰς τὸν δρόμον συνήντησε πολλοὺς ἀνθρώπους, ἄλλους ἐξερχομένους ἀπὸ τὰ καπηλεῖα, οἰνοβαρεῖς, καὶ ἄλλους κατερχομένους ἀπὸ τὰ χαρτοπαίγνια, μεθύοντας χειροτέραν μέθην. Τινὰς εἶδε ν᾿ ἀσχημονοῦν, καὶ τινὰς ἤκουσε νὰ βλασφημοῦν τὸν Ἁι-Βασίλην ὡς πταίστην. Ὁ Ἄγγελος ἐκάλυψε μὲ τὰς πτέρυγας τὰ ὦτα, διὰ νὰ μὴν ἀκούῃ, καὶ ἀντιπαρῆλθεν.

Ὑπέφωσκεν ἤδη ἡ πρωία τῆς πρωτοχρονιᾶς, καὶ ὁ Ἄγγελος διὰ νὰ παρηγορηθῇ, εἰσῆλθεν εἰς μίαν ἐκκλησίαν. Ἀμέσως πλησίον τῆς θύρας εἶδεν ἀνθρώπους νὰ μετροῦν νομίσματα, μόνον πὼς δὲν εἶχον παιγνιόχαρτα εἰς τὰς χεῖρας· καὶ εἰς τὸ βάθος, ἀντίκρυσεν ἕνα ἄνθρωπον χρυσοστόλιστον καὶ μιτροφοροῦντα ὡς Μῆδον σατράπην τῆς ἐποχῆς τοῦ Δαρείου, ποιοῦντα διαφόρους ἀκκισμοὺς καὶ ἐπιτηδευμένας κινήσεις. Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ἄλλοι μερικοὶ ἔψαλλον μὲ πεπλασμένας φωνάς: Τὸν Δεσπότην καὶ ἀρχιερέα!

Ὁ Ἄγγελος δὲν εὗρε παρηγορίαν. Ἐπῆρε τὰ πτερόεντα δῶρά του ― τὸ ἄστρον τὸ προωρισμένον νὰ λάμπῃ εἰς τὰς συνειδήσεις, τὴν αὔραν, τὴν ἱκανὴν διὰ νὰ δροσίζῃ τὰς ψυχάς, καὶ τὴν ζωήν, τὴν πλασμένην διὰ νὰ πάλλῃ εἰς τὰς καρδίας, ἐτάνυσε τὰς πτέρυγας, καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὰς οὐρανίας ἁψῖδας.

(1907)

Το Πολιτιστικό Τριήμερο από τον Σύλλογο Κρανιωτών Λάρισας (ΦΩΤΟ)

Του Γιώργου Ι. Μπαλή,

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του πολιτιστικού τριημέρου "Πολιτιστικός Δεκέμβρης 2016", ο Σύλλογος Κρανιωτών Λάρισας και Περιχώρων "Η Ξηροκρανιά", στην αίθουσα του Συλλόγου, Καραθάνου 33, Λάρισα, με τη συμμετοχή Κρανιωτών και φίλων του Συλλόγου, πραγματοποίησε τις εξής εκδηλώσεις:

Την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016 στις 6:00 μ.μ έγιναν τα εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής των Προβίδα Λάμπρου και Φακή Νικολάου, γλυπτών και κοσμημάτων, του Χρήστου Ρέντα, και κοσμημάτων,  από τις Γκονέλα Λίτσα, Γούπου - Ζέρβα Ευαγγελία, Ζαρογιάννη - Κολτσιδοπούλου Μαριάννα, Γκονέλα Σταυρούλα καθώς και της Μπαλή Χρύσας, με καλλιτεχνικές δημιουργίες «γούρια με πηλό».

Πατήστε στη συνέχεια για να δείτε όλο το θέμα:

Η "Βραδιά Ταβέρνας" των Ξηροκρανιωτών (Βίντεο)

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

«Ελάτε να διασκεδάσουμε».

Αυτό, με λίγα λόγια, ήταν το νόημα της πρόσκλησης του Συλλόγου

Κρανιωτών Λάρισας, προς τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου.

Η ανταπόκριση ήταν θερμή και το κέντρο ΚΙΒΩΤΟΣ, ήταν σχεδόν

γεμάτο, το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2016.

Το μενού εξαιρετικό, το κρασάκι καλό και άφθονο.

Η καλή καρδιά και το κέφι περίσσεψαν.

Όλοι χόρεψαν, γυναίκες και άνδρες, κάνοντας επίδειξη χορευτικής δεξιοτεχνίας (απόδειξη πως η αγαπητή δασκάλα Λίτσα

Στατήρη, προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες).

Το βαρύ ζεϊμπέκικο του  Προέδρου  Λάμπρου Γκονέλα ήταν εξαιρετικό και απέσπασε χειροκροτήματα!

Ο χορός και το κέφι, κράτησαν αρκετές ώρες (μετά τις δύο).

Στον απόηχο της εκδήλωσης, νοιώθεις την ανάγκη να ομολογήσεις πως, με καλή διάθεση, με μικρή οικονομική επιβάρυνση και με εφόδια τον αυθορμητισμό και την απλότητα, μπορείς να πετύχεις τα μέγιστα.

Από τα πιο μικρά, ως τα πολύ μεγάλα.

Προϋπόθεση μία.

Να  υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας, μεταξύ των Υπευθύνων και του κοινού.

Και σ’ αυτόν τον τομέα,  παίρνει άριστα το Δ.Σ. του Συλλόγου Κρανιωτών Λάρισας, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Λάμπρο Γκονέλα.

{πάρτε μια γεύση, από το σχετικό βίντεο που ακολουθεί}.

* Ευχαριστούμε θερμά τον Βαγγέλη Β. Πουρνάρα για την αποστολή του κειμένου και του βίντεο από την "Βραδιά Ταβέρνας" του Συλλόγου Κρανιωτών Λάρισας & Περιχώρων "Η Ξηροκρανιά".

Αγάπη Σπαθάρα: "Γλυκιά που είναι η προσμονή"

ΓΛΥΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Γλυκιά που είναι η προσμονή 

σ' αυτό που καρτερούμε, 

να μπούμε μες στο όνειρο 

για λίγο να χαρούμε.

Να γίνουμε πάλι παιδιά 

να νιώσουμε το θαύμα, 

καθένας μοναχός του 

μα, όλοι μαζί αντάμα.

Το φως να λάμψει γύρω μας 

και στις καρδιές η αγάπη, 

να γίνουν όλα αληθινά 

να σβήσει η αυταπάτη.

Αυτή η μαγεία της γιορτής 

να λάμπει όλο το χρόνο, 

και μέσα από τη λάμψη της

να 'βρει η αγάπη, δρόμο...

Αγάπη Σπαθάρα 

17/12/2016

(η φωτογραφία είναι από το δέντρο μου)

*Ευχαριστούμε θερμά τη συμπατριώτισσά μας Αγάπη Σπαθάρα για την αποστολή του Χριστουγεννιάτικου ποιήματός της.

Το Ιστολόγιο της Κρανιάς κλείνει τα τέσσερα χρόνια του

Κλείνουν ήδη τέσσερα χρόνια από τότε που η Κρανιά Ελασσόνας απέκτησε την ηλεκτρονική εφημερίδα της.  Ήταν 22 Δεκεμβρίου του 2012 όταν με ιδέα και πρωτοβουλία του θεολόγου – μουσικού Χρήστου Γ. Γκουνέλα έκανε την εμφάνισή του στο διαδικτυακό αρχιπέλαγος το Ιστολόγιο της Κρανιάς. Ο εμπνευστής της προσπάθειας διείδε την ανάγκη τόσο της προβολής του τόπου, των προβλημάτων και των προσπαθειών των απανταχού Κρανιωτών και όχι μόνο, όσο και την ανάγκη δημιουργίας ενός ηλεκτρονικού συνδέσμου μεταξύ των ανά τον κόσμο Κρανιώτων, αλλά και φίλων της Κρανιάς και της ευρύτερης περιοχής. Άλλωστε, είναι γνωστή η δύναμη του διαδικτύου στην παροχή αμεσότητας στην επικοινωνία των ανθρώπων και στις θετικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτή, όταν χρησιμοποιείται σωστά.

Η αρχικά μοναχική προσπάθεια του διαχειριστή του Ιστολογίου, με τον καιρό πλαισιώθηκε από δεκάδες Κρανιώτες και φίλους της Κρανιάς, οι οποίοι αποστέλλουν προς δημοσίευση τα άρθρα τους, τα σχόλια τους για τα προβλήματα του τόπου, τις πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητές τους, τα video και τις φωτογραφίες τους. Αξίζει δε να σημειωθεί πως η συντριπτική πλειοψηφία των πολυποίκιλων θεμάτων είναι παραγωγής του ίδιου του Ιστολογίου και των συνεργατών του.

Δημιουργήθηκε έτσι μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει εκατοντάδες άρθρα (ενημερωτικά, πολιτιστικά, αθλητικά, πολιτικά, τοπικά, κριτικής χωρίς παρωπίδες, κοινωνικά, θεολογικά, σατιρικά και άλλα), χιλιάδες – στην κυριολεξία – φωτογραφίες (παλιές και σύγχρονες του τόπου και των ανθρώπων του) και δεκάδες βίντεο προβολής των φυσικών και πολιτιστικών μνημείων της περιοχής μας, αλλά και των ποικίλλων πολιτιστικών δραστηριοτήτων των Συλλόγων Κρανιωτών εντός και εκτός της Κρανιάς Ελασσόνας.  Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα, μέσα στο πλαίσιο της ανάγκης για λειτουργία της  διαδραστικότητας, σε κάθε αναγνώστη – ακόμη και ανώνυμα – να εκφράσει τη σοβαρή και εμπεριστατωμένη άποψή του.

Οι επισκέψεις στο Ιστολόγιο της Κρανιάς είναι πλέον χιλιάδες καθημερινά, προερχόμενες από κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και του κόσμου. Άλλωστε, οι Κρανιώτες, είναι γνωστό πως  αριθμούν αρκετές χιλιάδες και λόγω του άγονου της περιοχής που είναι χτισμένο το άλλοτε ακμαίο κεφαλοχώρι της Κρανιάς αναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων να αναζητήσουν μακριά από τον τόπο που γεννήθηκαν την τύχη τους. Πολλές είναι οι επισκέψεις στο Ιστολόγιο και από φίλους της Κρανιάς, οι οποίοι ως επί το πλείστον έλκουν την καταγωγή τους από χωριά της Ελασσόνας, της Λάρισας ή και της πατρίδας μας.  Συχνά μάλιστα λαμβάνονται μηνύματα από τους απανταχού Κρανιώτες και φίλους, οι οποίοι στηρίζουν ηθικά την προσπάθεια της ιστοσελίδας.

 Ας αναφερθεί επιπλέον πως το Ιστολόγιο δεν περιέχει καμία διαφήμιση ούτε από τη google ούτε από τους τοπικούς και μη, επιχειρηματίες. Πρόκειται για μια προσπάθεια που ξεκινάει από την αγάπη για τον τόπο και καταλήγει στην αμφίδρομη αγάπη των ανθρώπων. Αυτή είναι η ανταμοιβή τόσο του διαχειριστή του Ιστολογίου όσο και των δεκάδων συμμετεχόντων σε αυτήν την προσπάθεια.

Το «Ιστολόγιο Κρανέας Ελασσόνας» θα το βρείτε στη διαδικτυακή διεύθυνση: kraneaelassonas.blogspot.gr και για όσους φίλους και φίλες διαθέτουν λογαριασμό στο facebook υπάρχει η κοινότητα του Ιστολογίου με την επωνυμία «Ιστολόγιο Κρανέας Ελασσόνας», η οποία, αυτή τη στιγμή, αριθμεί πάνω από 1300 μέλη. Το email επικοινωνίας με το Ιστολόγιο είναι : cgkounelas@gmail.com.

Τέλος, νιώθουμε την ανάγκη, να ευχαριστήσουμε για μια ακόμη φορά τόσο τους συνεργάτες του Ιστολογίου όσο και τις χιλιάδες των αναγνωστών, οι οποίοι μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσουμε αυτήν την προσπάθεια που αρχίσαμε πριν τέσσερα χρόνια.